Του Κώστα Παππά
Το μανιφέστο του Αλέξη Τσίπρα συνιστά κάτι περισσότερο από ένα ακόμη πολιτικό κείμενο θέσεων· αποτελεί σαφή ένδειξη ανασύνταξης και προετοιμασίας για μια νέα πολιτική φάση. Στον πυρήνα του βρίσκεται η προσπάθεια συγκρότησης μιας «Κυβερνώσας Αριστεράς» μέσα από τη σύγκλιση σοσιαλδημοκρατίας, ριζοσπαστικής αριστεράς και πολιτικής οικολογίας. Αυτή η τριπλή σύνθεση δεν είναι απλώς ιδεολογική, αλλά φιλοδοξεί να αποτελέσει τη βάση για μια νέα πλειοψηφική πρόταση εξουσίας.
Το κείμενο αντανακλά μια διάγνωση της εποχής: πολλαπλές κρίσεις ,οικονομική, υγειονομική, ενεργειακή και θεσμική, έχουν διαρρήξει τη σχέση πολιτών και κράτους. Η ανάδειξη της «κοινωνικής ανασφάλειας» και της ανάγκης για ένα ισχυρό κράτος δικαιοσύνης και πρόνοιας δείχνει ότι ο Τσίπρας επιχειρεί να επανασυνδεθεί με κοινωνικά στρώματα που αισθάνονται αποκλεισμένα ή απογοητευμένα. Παράλληλα, η σαφής ιδεολογική επανατοποθέτηση στη διάκριση Αριστεράς-Δεξιάς υποδηλώνει μια πρόθεση πόλωσης απέναντι στην Νέα Δημοκρατία, την οποία κατηγορεί για πελατειακές πρακτικές και ενίσχυση των ανισοτήτων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η προσπάθεια υπέρβασης παραδοσιακών διλημμάτων, όπως «μεταρρύθμιση ή ρήξη». Το μανιφέστο προτείνει μια σύνθεση των δύο, επιχειρώντας να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ ρεαλισμού και ριζοσπαστισμού. Αυτή η προσέγγιση υποδηλώνει ότι ο νέος φορέας που προετοιμάζεται δεν θα κινηθεί αποκλειστικά σε αντισυστημική λογική, αλλά θα επιδιώξει κυβερνησιμότητα με σαφές κοινωνικό πρόσημο.
Οι τέσσερις πυλώνες που τίθενται ,δημοκρατία και κράτος δικαίου, κοινωνική δικαιοσύνη, πράσινη και ψηφιακή μετάβαση, ισχυρό κοινωνικό κράτος– συγκροτούν ένα συνεκτικό πλαίσιο πολιτικής πρότασης. Ωστόσο, παραμένει ανοιχτό το ερώτημα της εφαρμοσιμότητας και της διαφοροποίησης από προηγούμενες κυβερνητικές εμπειρίες του ίδιου πολιτικού χώρου.
Σε πολιτικό επίπεδο, το μανιφέστο λειτουργεί και ως προπομπός εξελίξεων. Η αναφορά σε «ενιαία πολιτική δύναμη με ικανότητα διακυβέρνησης» ενισχύει την εκτίμηση ότι πλησιάζει η ανακοίνωση νέου κόμματος υπό τον Τσίπρα. Σε συνδυασμό με το κλίμα διαρκούς προεκλογικής ετοιμότητας στην Ελλάδα, δημιουργείται η βεβαιότητα πλέον ότι το πολιτικό σύστημα εισέρχεται σε τροχιά αναδιάταξης.
