- Τι αποκαλύπτει για το παρασκήνιο κατά την πρώτη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ: «Αλήθεια, ποιος διαχώρισε τους βουλευτές; Ποιος αποφάσισε ποιοι βουλευτές θα συμμετάσχουν; Ποιος ειδοποίησε εκείνους που «έπρεπε» να ψηφίσουν; Σε ποιο κλίμα και με ποιες διαδικασίες ελήφθησαν αυτές οι αποφάσεις;»
- Καλεί τον Πρωθυπουργό να σκεφτεί όλα τα ενδεχόμενα για το καλό της παράταξης και της πατρίδας: «Από το μυαλό όλων και κυρίως του Πρωθυπουργού πρέπει να περνούν όλες οι σκέψεις με μόνο κριτήριο το καλό της παράταξης, αφού σε αυτή τη συγκυρία το καλό της παράταξης ταυτίζεται με το καλό της πατρίδας».
Συνέντευξη στον Κώστα Παππά
Αίσθηση προκαλεί η συνέντευξη του Βουλευτή της ΝΔ κ. Γιώργου Βλάχου στα epikaira.gr στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται στο παρασκήνιο που υπήρξε για την στάση του Μαξίμου κατά την πρώτη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ όταν αυτή έφθασε στη Βουλή. Ο κ. Βλάχος θέτει ερωτήματα για το ποιος ήταν εκείνος που άλλαξε την αρχική στάση του κόμματος επι της διαδικασίας ενώ οι Βουλευτές είχαν ενημερωθεί ότι θα αποχωρούσαν.
Στην ίδια συνέντευξη ο κ. Βλάχος τονίζει ότι : «Από το μυαλό όλων και κυρίως του Πρωθυπουργού πρέπει να περνούν όλες οι σκέψεις με μόνο κριτήριο το καλό της παράταξης και της πατρίδας». Με λόγο ευθύ και αιχμηρό ο κ. Βλάχος δεν διστάζει να θέσει ερωτήματα και να αναδείξει προβληματισμούς που αφορούν τόσο τη λειτουργία της κυβέρνησης όσο και τη συνολική εικόνα του πολιτικού συστήματος.
Ποιο είναι το σχόλιό σας για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και γενικότερα για την εικόνα που παρουσιάζει ο πολιτικός βίος της χώρας το τελευταίο διάστημα;
Η λειτουργία του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως όλοι αντιληφθήκαμε —έστω και καθυστερημένα—ήταν προβληματική. Αυτήν την κατάσταση εκμεταλλεύτηκαν επιτήδειοι τα τελευταία χρόνια, αποσπώντας χρήματα που δεν δικαιούνταν. Τώρα έφθασε η στιγμή να καθαρίσει η κατάσταση χωρίς συμψηφισμούς και χωρίς δικαιολογίες, που δεν πείθουν τον κόσμο για διαχρονικά σκάνδαλα. Στο τέλος – τέλος κανέναν δεν ενδιαφέρει τι έγινε χθες, αλλά το τι γίνεται σήμερα.
Έτσι, όταν ήρθε στη βουλή η πρώτη δικογραφία διαφώνησα με τον χειρισμό της ψηφοφορίας για τη συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής ή εξεταστικής επιτροπής. Ενώ είχαμε δηλαδή επίσημη ενημέρωση από τον Γενικό Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ότι επίκειται αποχώρηση της ΝΔ από τη διαδικασία, τελικά εμφανίστηκε ο απαιτούμενος αριθμός βουλευτών ώστε να εγκριθεί η απόφαση, μέσω «επιστολικής ψήφου».
Αλήθεια, ποιος διαχώρισε τους βουλευτές; Ποιος αποφάσισε ποιοι βουλευτές θα συμμετάσχουν; Ποιος ειδοποίησε εκείνους που «έπρεπε» να ψηφίσουν; Σε ποιο κλίμα και με ποιες διαδικασίες ελήφθησαν αυτές οι αποφάσεις, τη στιγμή που επισήμως ξέραμε από τον Γενικό Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ότι από στιγμή σε στιγμή αποχωρούμε!
Σε ό,τι αφορά τη δεύτερη δικογραφία και τη διαδικασία άρσης ασυλίας, θεωρώ ότι οι συνάδελφοι έπραξαν ορθά επιλέγοντας να κριθούν από τον φυσικό τους δικαστή και όχι από τη Βουλή. Παρακολούθησα με προσοχή τις τοποθετήσεις όλων και, βάσει των στοιχείων που τέθηκαν υπόψη μας, διαπίστωσα ότι ενήργησαν εντός του πλαισίου των καθηκόντων τους, χωρίς να προκύπτει ζημία για τον οργανισμό, πολλώ δε μάλλον προσωπικό οικονομικό όφελος. Συγκράτησα την αναφορά της κυρίας Κοβέσι, η οποία όμως, για να έχει ουσιαστική βαρύτητα, οφείλει να συνοδεύεται από συγκεκριμένα και αναλυτικά στοιχεία. Παρ’ όλα αυτά, υπερψήφισα την άρση ασυλίας, ώστε να μη στερηθούν τη δυνατότητα να δικαιωθούν και να αποκαταστήσουν πλήρως την υπόληψή τους μέσω της δικαστικής οδού.
Έχετε ξεχωρίσει για το γεγονός ότι δεν διστάζετε να ασκείτε κοινοβουλευτικό έλεγχο ακόμη και προς την ίδια την κυβέρνηση, με αιχμηρές ερωτήσεις προς υπουργούς. Πόσο σημαντική θεωρείτε αυτή τη στάση για την εύρυθμη λειτουργία της Δημοκρατίας;
Όπως είπαμε προηγουμένως, οι βουλευτές έχουν διπλό καθήκον: να νομοθετούν αλλά και να ασκούν έλεγχο. Ο έλεγχος αυτός δεν αφορά τα αυτονόητα ή τα θετικά, τα οποία ούτως ή άλλως πιστώνονται στην κυβέρνηση, αλλά τα κακώς κείμενα που επηρεάζουν την καθημερινότητα των πολιτών. Το κυβερνητικό έργο αναδεικνύεται κυρίως στην προεκλογική περίοδο. Αντίθετα, η καθημερινότητα διαμορφώνεται από τα τρέχοντα προβλήματα, τα οποία οφείλουμε να αντιμετωπίζουμε με στόχο τη θετική τους εξέλιξη.
Ο κοινοβουλευτικός έλεγχος, όσο «σκληρός» κι αν είναι, έχει τις ρίζες του στα πραγματικά ζητήματα της κοινωνίας. Είναι καθήκον μας να τα αναδεικνύουμε και να πιέζουμε για λύσεις. Ενδεικτικά, τέτοια ζητήματα είναι οι εισπρακτικές εταιρείες, τα δάνεια, οι ρευματοκλοπές, οι καθυστερήσεις έργων, η στασιμότητα στον προγραμματισμό και στην υλοποίησή του, τα προγράμματα ενίσχυσης που χρειάζονται καθαρούς όρους, καθώς και οι αδυναμίες παλαιότερων νομοθετημάτων.
Αυτός ο καθαρός και ουσιαστικός λόγος των βουλευτών φέρνει τους πολίτες πιο κοντά στην πολιτική και τους κινητοποιεί να συμμετέχουν στις εκλογές, καθώς βλέπουν ότι οι εκπρόσωποί τους ασχολούνται με τα πραγματικά τους προβλήματα. Όταν, μάλιστα, έχουμε και θετική έκβαση, τότε τα αποτελέσματα είναι πιο θετικά και για την κυβέρνηση.
Έτσι αποκτά ουσιαστικό νόημα η κοινοβουλευτική διαδικασία: ενισχύει τον θεσμό, θωρακίζει τη δημοκρατία και απαντά στη παγιωμένη λαϊκή αντίληψη ότι τελικά δεν είμαστε όλοι ίδιοι.
Ενόψει των επόμενων εκλογών, πού θεωρείτε ότι πρέπει να μπει ο πήχης για τη Νέα Δημοκρατία και ποιο είναι το βασικό στοίχημα για την παράταξη;
Η Νέα Δημοκρατία έχει ως στόχο την αυτοδυναμία — και αυτός είναι σαφής και εύλογος. Όλες οι προσπάθειες πρέπει να κατατείνουν προς αυτόν τον στόχο. Αυτό, όμως, προϋποθέτει συνεχή εγρήγορση και διορθωτικές παρεμβάσεις, ώστε να βελτιώνονται τόσο οι επιμέρους στόχοι όσο και το συνολικό αποτέλεσμα.
Προσωπικά, δεν θέτω κάποιο ποσοστό ως στόχο. Ωστόσο, το αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών — των ευρωεκλογών— αποτελεί εκ των πραγμάτων ένα σημείο αναφοράς για τη διαμόρφωση της πρόθεσης ψήφου.
Το επόμενο διάστημα αναμένεται απαιτητικό με πολλές δυσκολίες. Από το μυαλό όλων και κυρίως του Πρωθυπουργού πρέπει να περνούν όλες οι σκέψεις με μόνο κριτήριο το καλό της παράταξης, αφού σε αυτή τη συγκυρία το καλό της παράταξης ταυτίζεται με το καλό της πατρίδας, κάτι που βεβαίως έχει αποδειχθεί και στο παρελθόν. Όπως έλεγε χαρακτηριστικά ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, «η Νέα Δημοκρατία δημιουργήθηκε για να δίνει λύσεις στις δύσκολες για την πατρίδα στιγμές». Αυτή ακριβώς είναι και σήμερα η μεγάλη ευθύνη: τόσο του καθενός ξεχωριστά όσο και όλων μαζί, συλλογικά.
Πιστεύετε ότι τα νέα κόμματα που ενδεχομένως θα εμφανιστούν στο πολιτικό σκηνικό μπορούν να επηρεάσουν ουσιαστικά τον συσχετισμό δυνάμεων ή θεωρείτε ότι το υπάρχον πολιτικό πλαίσιο θα παραμείνει σταθερό;
Παρακολουθούμε τις πρωτοβουλίες για τη δημιουργία νέων κομμάτων. Για τον λόγο αυτό, το σημερινό κλίμα δεν μπορεί να θεωρηθεί προεκλογικό. Όταν τα δεδομένα κατασταλάξουν, τότε θα μπορέσει να γίνει και μια πιο ουσιαστική αξιολόγηση. Ωστόσο, χρέος όλων μας είναι να δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό.
Το υψηλό ποσοστό των αναποφάσιστων, το γενικότερο κλίμα, αλλά και οι ανησυχίες τόσο επωνύμων όσο και απλών πολιτών, οφείλουν να μας προβληματίζουν. Άλλωστε, όπως είναι γνωστό, η πολιτική —όπως και η ζωή— δεν αφήνει κενά: μπορεί να καθυστερεί, αλλά στο τέλος διαμορφώνει νέες ισορροπίες.
Το ερώτημα που τίθεται συχνά, για το ποιος θα αντιπαρατεθεί ή ακόμη και θα διαδεχθεί τον σημερινό πρωθυπουργό, έχει απαντηθεί πολλές φορές στο παρελθόν — όχι πάντα με θετικά αποτελέσματα. Αυτό ακριβώς αυξάνει τη δική μας ευθύνη, τόσο για το σήμερα όσο και για το αύριο. Γιατί, τελικά, το μέλλον της πατρίδας βρίσκεται πάνω και πέρα από πρόσωπα.
Ως βουλευτής της Ανατολικής Αττικής, ποιες θεωρείτε σήμερα τις πιο πιεστικές ανάγκες της περιοχής και ποιες συγκεκριμένες παρεμβάσεις θα θέλατε να δείτε να υλοποιούνται άμεσα;
Η Ανατολική Αττική αλλάζει διαρκώς. Ωστόσο, από την ολοκλήρωση των έργων για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και τη λειτουργία του νέου Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών στα Μεσόγεια, δεν έχει υλοποιηθεί κανένα άλλο μεγάλο, στρατηγικής σημασίας έργο — και το πιο ανησυχητικό είναι ότι δεν έχει καν προγραμματιστεί.
Τι έχει μείνει πίσω, παρά τις συνεχείς παρεμβάσεις μας;
Πρώτον, οι αναγκαίες αλλαγές στις χρήσεις γης, ώστε να ανταποκρίνονται στις σημερινές ανάγκες και στη σύγχρονη πραγματικότητα της Ανατολικής Αττικής. Παράλληλα, οι επεκτάσεις των Γενικών Πολεοδομικών Σχεδίων (ΓΠΣ) παραμένουν σε εκκρεμότητα, κρατώντας «παγωμένη» την πολεοδομική ανάπτυξη σε πολλές περιοχές για περισσότερα από είκοσι χρόνια.
Δεύτερον, οι οριοθετήσεις των ρεμάτων καθυστερούν υπερβολικά, παρότι πρόκειται για κρίσιμα έργα που σχετίζονται άμεσα με την ασφάλεια των πολιτών. Οι ανάγκες απαιτούν ταχύτερες και πιο αποτελεσματικές διαδικασίες.
Τρίτον, η στήριξη της αγροτικής παραγωγής παραμένει ανεπαρκής, τη στιγμή που η Ανατολική Αττική αποτελεί βασικό τροφοδότη της Αθήνας σε σημαντικά αγαθά.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και η σταδιακή υποβάθμιση του αττικού αμπελώνα, ο οποίος φθίνει χρόνο με τον χρόνο και κινδυνεύει να αντικατασταθεί από άλλες χρήσεις, όπως εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών.
Παράλληλα, παραμένει ανεκπλήρωτη η ανάγκη επέκτασης του προαστιακού σιδηροδρόμου προς τα δύο βασικά λιμάνια της περιοχής, το Λαύριο και τη Ραφήνα, ώστε να αξιοποιηθούν πλήρως προς όφελος της τοπικής αλλά και της εθνικής οικονομίας.
Η Ανατολική Αττική αντιμετωπίζει χρόνια ζητήματα, όπως οι υποδομές, η πολεοδομική οργάνωση και η πολιτική προστασία. Ποιο είναι το σχέδιό σας για τη συνολική αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων;
Σε συνέχεια όσων είπαμε προηγουμένως, η Ανατολική Αττική βιώνει μια πληθυσμιακή έκρηξη. Το γεγονός αυτό έχει οδηγήσει σε σοβαρή έλλειψη στέγης και κοινόχρηστων χώρων. Οι κάτοικοι αισθάνονται ολοένα και πιο αποκλεισμένοι, τόσο από τα βόρεια και τα νότια, όσο και από το κέντρο της Αθήνας. Οι βασικοί οδικοί άξονες έχουν καταστεί συχνά απροσπέλαστοι — είτε πρόκειται για την Αττική Οδό είτε για τις λεωφόρους Βάρης – Κορωπίου και Λαυρίου. Ιδιαίτερα στις δύο τελευταίες, το όριο ταχύτητας των 50 χλμ/ώρα, σε συνδυασμό με τον αυξημένο κυκλοφοριακό φόρτο, επιδεινώνει το πρόβλημα, δημιουργώντας σε ώρες αιχμής συνθήκες πραγματικού εφιάλτη. Την κατάσταση επιβαρύνει ακόμη περισσότερο η λανθασμένη σηματοδότηση σε αρκετά σημεία του οδικού δικτύου.
Την ίδια στιγμή, κρίσιμα ζητήματα καθημερινότητας — όπως ο καθαρισμός των ρεμάτων, η συντήρηση των δρόμων, η φροντίδα των ακτών και άλλες βασικές παρεμβάσεις— παραμένουν στάσιμα, «μπλοκαρισμένα» σε ένα δαιδαλώδες πλαίσιο κατανομής αρμοδιοτήτων. Ως αποτέλεσμα, όταν προκύπτουν προβλήματα, είναι δύσκολο να εντοπιστούν οι υπεύθυνοι, ενώ σπανίως αποδίδονται ευθύνες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ουσιαστική βελτίωση.
Εύλογα κάποιος συμπολίτης θα θέσει το εξής ερώτημα: ποιος ευθύνεται για αυτή την κατάσταση και τι έχει γίνει όλα αυτά τα χρόνια; Είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι οι βουλευτές δεν ασκούν διοίκηση. O ρόλος τους είναι νομοθετικός και ελεγκτικός απέναντι στην κεντρική εξουσία. Η ευθύνη για όσα έγιναν —και κυρίως για όσα δεν έγιναν— ανήκει διαχρονικά στην εκτελεστική εξουσία, σε όλα τα επίπεδα διοίκησης.
