Του Κώστα Παππά
Την ώρα που η κυβέρνηση επιχειρεί να βάλει «φρένο» στις αυξήσεις των καυσίμων επιβάλλοντας πλαφόν, η πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι οδηγοί στην αντλία αποκαλύπτει μια διαφορετική εικόνα: η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται στις ακριβότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ό,τι αφορά την τιμή της βενζίνης, με την αγανάκτηση των καταναλωτών να μεγαλώνει.
Σύμφωνα με τα στοιχεία για τις τιμές της αμόλυβδης 95 οκτανίων στις 9 Μαρτίου 2026, η μέση τιμή στην ελληνική αγορά διαμορφώθηκε περίπου στα 1,85 ευρώ το λίτρο. Η τιμή αυτή κατατάσσει τη χώρα στην πέμπτη θέση μεταξύ των 27 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις υψηλότερες τιμές καυσίμων για τον τελικό καταναλωτή.
Η σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες προκαλεί έντονα ερωτήματα. Στη Βουλγαρία, για παράδειγμα, η τιμή της βενζίνης κυμαίνεται περίπου στα 1,27 ευρώ το λίτρο, σχεδόν 60 λεπτά φθηνότερα από την Ελλάδα. Παρόμοια εικόνα εμφανίζουν η Μάλτα και η Κύπρος, όπου η αμόλυβδη πωλείται περίπου στα 1,34 με 1,35 ευρώ. Σε σχετικά χαμηλά επίπεδα βρίσκονται επίσης η Σλοβενία, η Τσεχία, η Σλοβακία και η Πολωνία, με τιμές γύρω στο 1,45 έως 1,50 ευρώ το λίτρο.
Στον αντίποδα, οι υψηλότερες τιμές καταγράφονται κυρίως στη Βόρεια και Δυτική Ευρώπη. Η Ολλανδία εμφανίζεται ως η ακριβότερη αγορά καυσίμων, με την τιμή να φτάνει περίπου στα 2,17 ευρώ το λίτρο, ενώ πάνω από τα 2 ευρώ κινούνται και η Γερμανία με τη Δανία. Πάνω από την Ελλάδα βρίσκεται επίσης η Φινλανδία, όπου η βενζίνη πλησιάζει τα 1,93 ευρώ το λίτρο.
Ωστόσο, η υψηλή θέση της Ελλάδας στη σχετική κατάταξη δεν εξηγείται μόνο από τις διεθνείς τιμές του πετρελαίου. Σημαντικό ρόλο παίζει η βαριά φορολογία που επιβαρύνει τα καύσιμα, αλλά και τα περιθώρια εμπορίας και διανομής, τα οποία συχνά αποτελούν αντικείμενο έντονων συζητήσεων για φαινόμενα αισχροκέρδειας στην αγορά.
Στην πράξη, από τα περίπου 1,85 ευρώ που πληρώνει σήμερα ο οδηγός για ένα λίτρο βενζίνης, σχεδόν το 60% αφορά φόρους. Ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης φτάνει περίπου τα 1,10 ευρώ ανά λίτρο, ενώ ο ΦΠΑ 24% προσθέτει ακόμη 0,35 έως 0,40 ευρώ στην τελική τιμή.
Η υψηλή φορολογία καυσίμων αποτελεί διαχρονικά σημαντική πηγή εσόδων για τα δημόσια ταμεία. Ωστόσο, για τους καταναλωτές σημαίνει ότι ακόμη και όταν οι διεθνείς τιμές πετρελαίου υποχωρούν, η αποκλιμάκωση στην αντλία είναι περιορισμένη. Και όσο οι τιμές παραμένουν σε αυτά τα επίπεδα, η συζήτηση για την ακρίβεια και την αισχροκέρδεια στα καύσιμα θα συνεχίζει να «φουντώνει» – όπως ακριβώς και η τιμή της βενζίνης.
