Του Παντελή Ζήλου
Πολλές φορές οι άνθρωποι, προκειμένου να ξορκίσουν το κακό, φοβούνται να παραδεχτούν την πραγματικότητα. Σχεδόν κανείς δεν μιλάει για πόλεμο, αλλά όλοι κάνουν λόγο για επιχειρήσεις. Κανείς δεν τολμά, το τελευταίο διάστημα να εκστομίσει την πραγματικότητα, ότι βρισκόμαστε στο κέντρο του Τρίτου Παγκόσμιου Πολέμου.
Στην Βόρεια Ευρώπη, η Ρωσία πολεμά με την Ουκρανία, η οποία υποβοηθείται από την «συμμαχία των προθύμων», δηλαδή από την Γαλλία, την Αγγλία, την Ολλανδία, την Ισπανία, την Πορτογαλία κλπ και εμμέσως πλην σαφώς, από το σύνολο της Ευρώπης, αλλά και του ΝΑΤΟ, κάτω από την ψηλή εποπτεία των ΗΠΑ.
Πριν από μια εβδομάδα ξεκίνησε πόλεμος, μεταξύ Πακιστάν και Αφγανιστάν, με αρκετές δεκάδες νεκρούς. Την ίδια ώρα, ξεκίναγε και ο πόλεμος Ισραήλ-ΗΠΑ με το Ιράν, όπου άμεσα ενεπλάκησαν και όλες οι χώρες της γύρω περιοχής. Και αυτό γιατί, το Ιράν εκτόξευσε πυραύλους κατά Αμερικανικών βάσεων, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, την Σαουδική Αραβία και το Ντουμπάι. Παράλληλα το Ιράν στόχευσε και την Αγγλική βάση στην Κύπρο, με αποτέλεσμα να ενεργοποιηθεί “το ενιαίο αμυντικό δόγμα” με την Ελλάδα, και ως όφειλαν συντρέχουν συνολικά την άμυνα της Κύπρου, η Γαλλία, η Ισπανία, καθυστερημένα η Αγγλία και πιθανόν να προστρέξουν και άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις. Στα πρόθυρα όμως της όποιας εμπλοκής, είναι και η Τουρκία, όπως και το Αζερμπαϊτζάν, που ήδη έχουν μπει στο στόχαστρο των Ιρανικών πυραύλων, όπως και η υπόλοιπη Ευρώπη, ενώ το Ισραήλ ήδη έχει εισβάλει στον Λίβανο, προσπαθώντας να αποδεκατίσει την Χεσμπολάχ.
Όταν λοιπόν έχει σχεδόν εμπλακεί, σε πολεμικές συγκρούσεις η μισή υφήλιος, χωρίς να υπολογίσει κανείς και τις άλλες τοπικές συρράξεις, αν αυτό δεν είναι παγκόσμιος πόλεμος, τότε τι είναι; Με λίγα λόγια, είμαστε πράγματι «στην καρδιά» του Γ’ Παγκόσμιου Πολέμου.
Οι άνθρωποι συνηθίζουν να θεωρούν πόλεμο, τις μάχες σώμα με σώμα και τις ανθρώπινες απώλειες από αυτές. Η ιστορία όμως έχει αποδείξει και ιδιαίτερα η Ελληνική, ότι τα ανθρώπινα θύματα είναι πολύ περισσότερα, από τις επιπτώσεις του πολέμου και όχι στις μάχες. Κατά τον Ιταλογερμανικό πόλεμο, στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Έλληνες που έχασαν την ζωή τους, κατά την διάρκεια των μαχών, δεν ξεπέρασαν τις 10.000. Κατά την διάρκεια της κατοχής όμως, από τον λιμό (πείνα), πέθαναν πάνω από 150.000 άνθρωποι. Φυσικά, ήταν οι πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, ήταν στην πρώτη γραμμή «πυρός», καθώς ο μηνιαίος μισθός, από την έκρηξη του πληθωρισμού, δεν έφτανε ούτε για μια μέρα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, σύμφωνα με στοιχεία της εποχής, ένα βασικό διατροφικό προϊόν. Η οκά το λάδι, που στις αρχές του 1940 κόστιζε 44 δραχμές, τον Οκτώβριο του 1941 είχε φτάσει τις 800 δρχ. τον Ιανουάριο του 1942 τις 4.500 δρχ. και τον Δεκέμβριο του 1942 τις 14.000 δρχ.
Στα απομνημονεύματά του, ο Σουηδός διπλωμάτης και μέλος του Ερυθρού Σταυρού στην Ελλάδα από το 1942, Πολ Μον, περιγράφει την πρωτεύουσα της χώρας:
«Η πόλη παρουσίαζε θέαμα απελπιστικό. Άντρες πεινασμένοι, με τα μάγουλα ρουφηγμένα, σέρνονταν στους δρόμους. Παιδιά, με όψη σταχτιά και γάμπες λιγνές σαν πόδια αράχνης, μάχονταν με τα σκυλιά γύρω στους σωρούς των σκουπιδιών. Όταν το φθινόπωρο του 1941 άρχισε το κρύο, οι άνθρωποι έπεφταν στους δρόμους από εξάντληση. Τους μήνες εκείνου του χειμώνα σκόνταφτε κανείς κάθε πρωί πάνω σε πτώματα. Σε διάφορες συνοικίες της Αθήνας οργανώθηκαν νεκροφυλάκεια. Τα καμιόνια της δημαρχίας έκαναν κάθε μέρα τον γύρο τους, για να μαζεύουν τους πεθαμένους. Στα νεκροταφεία τούς σώριαζαν τον έναν πάνω στον άλλο. Ο σεβασμός για τους νεκρούς, τόσο βαθιά ριζωμένος στους Έλληνες, είχε στομωθεί.»
Προφανώς σήμερα δεν θα φτάσουμε σε λιμό, ωστόσο αν ο πόλεμος με το Ιράν έχει διάρκεια, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι θα δουν το καλάθι τους να μικραίνει κατά πολύ, καθώς οι καλπάζουσες τιμές των προϊόντων, που ήδη έχουν αρχίσει, θα εξανεμίσουν το εισόδημα τους. Αν μάλιστα ο πόλεμος ξεπεράσει τους τρεις μήνες, τότε οι συνέπειες για την Ελλάδα θα είναι ανυπολόγιστες καθώς θα «βομβαρδιστεί» η μοναδική μας βαριά βιομηχανία, ο τουρισμός, ωθώντας στην ανεργία χιλιάδες εργαζόμενους.
