Τρίτη, 24 Μαρτίου, 2026

Top 5 άρθρα

Σχετικά άρθρα

Δίκη σε… αναμονή: Όταν η Δικαιοσύνη δεν χωρά στην αίθουσα

Του Κώστα Παππά

Η πολυαναμενόμενη δίκη για την τραγωδία στα Σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη ξεκίνησε  ή μάλλον δεν ξεκίνησε ποτέ ουσιαστικά ,  με τον πλέον απογοητευτικό τρόπο: μια αναβολή που φαντάζει λιγότερο ως διαδικαστική ανάγκη και περισσότερο ως συμβολική αποτύπωση των χρόνιων παθογενειών του ελληνικού δικαστικού συστήματος.

Η πρώτη ημέρα της διαδικασίας δεν σημαδεύτηκε από την ουσία της υπόθεσης, ούτε από την απόδοση ευθυνών για μια από τις μεγαλύτερες σύγχρονες τραγωδίες της χώρας. Αντίθετα, κυριάρχησαν οι έντονες καταγγελίες των δικηγόρων, οι οποίοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια εικόνα που περισσότερο παρέπεμπε σε πρόχειρη σύσκεψη παρά σε δίκη μείζονος σημασίας. Η αίθουσα διεξαγωγής κρίθηκε ανεπαρκής , όχι μόνο σε χωρητικότητα, αλλά και σε στοιχειώδεις υποδομές για την υποστήριξη μιας τόσο σύνθετης διαδικασίας.

Δικηγόροι έκαναν λόγο για «ασφυκτικές συνθήκες», για αδυναμία παρουσίας όλων των εμπλεκομένων και για έλλειψη στοιχειώδους οργάνωσης. Σε μια υπόθεση με δεκάδες κατηγορούμενους, τεχνικούς συμβούλους, συγγενείς θυμάτων και δημοσιογράφους, το να μην υπάρχει κατάλληλος χώρος δεν αποτελεί απλώς παράλειψη,  αποτελεί προσβολή. Προσβολή προς τους ανθρώπους που ζητούν δικαίωση, αλλά και προς την ίδια τη Δικαιοσύνη που καλείται να σταθεί στο ύψος της.

Η εικόνα αυτή δεν είναι απλώς ντροπιαστική ,  είναι αποκαλυπτική. Δείχνει ένα κράτος που, τρία χρόνια μετά την τραγωδία, δεν κατάφερε ούτε τα αυτονόητα: να εξασφαλίσει έναν χώρο αντάξιο της σημασίας της δίκης. Κι αν η προετοιμασία περιορίζεται σε τέτοιο επίπεδο, τι μπορεί να περιμένει κανείς για την ουσία της διαδικασίας;

Η αναβολή, αν και τυπικά δικαιολογημένη, αφήνει μια πικρή γεύση. Δεν είναι μόνο η καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης· είναι το μήνυμα που εκπέμπεται: ότι ακόμη και σε υποθέσεις που συγκλόνισαν ολόκληρη τη χώρα, η προχειρότητα εξακολουθεί να έχει τον πρώτο λόγο.Και κάπως έτσι, η πρώτη πράξη της δίκης για τα Τέμπη γράφτηκε όχι με νομικά επιχειρήματα, αλλά με εικόνες ακαταλληλότητας και αγανάκτησης. Μια αρχή που δύσκολα εμπνέει εμπιστοσύνη για τη συνέχεια.