Βρετανοί ερευνητές κατάφεραν για πρώτη φορά να καλλιεργήσουν τεχνητό οισοφάγο από ζωντανά κύτταρα, μια προσέγγιση που αναμένεται να προσφέρει λύση για παιδιά που γεννιούνται με συγγενείς ανωμαλίες και αδυνατούν να καταπιούν τροφή.
Το μόσχευμα δοκιμάστηκε σε πειραματόζωα και αποκατέστησε τη φυσική λειτουργία του οισοφάγου, του σωλήνα που οδηγεί την τροφή στο στομάχι, αναφέρουν στο Nature Biotechnology ερευνητές του University College του Λονδίνου και του παιδιατρικού νοσοκομείου Great Ormond.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τον οισοφάγο ενός χοίρου-δότη, ο οποίος είναι πολύ παρόμοιος με αυτόν του ανθρώπου.
Σε πρώτη φάση, χρησιμοποίησαν χημικά για να απομακρύνουν όλα τα κύτταρα και να αφήσουν πίσω μια γυμνή «σκαλωσιά», πάνω στην οποία αναπτύχθηκαν στη συνέχεια μυϊκά κύτταρα του χοίρου-λήπτη, τα οποία απομονώθηκαν με απλή βιοψία.
Τα κύτταρα του λήπτη πολλαπλασιάστηκαν και απλώθηκαν στη σκαλωσιά σε διάστημα δύο μηνών.
Και οι οκτώ χοίροι στους οποίους δοκιμάστηκε το μόσχευμα επέζησαν τις κρίσιμες πρώτες 30 ημέρες μετά τη μεταμόσχευση. Μέχρι τον έκτο μήνα, ο νέος οισοφάγος είχε αναπτύξει λειτουργικούς μύες, νεύρα και αιμοφόρα αγγεία και μπορούσε να συστέλλεται και να μετακινεί την τροφή προς το στομάχι.
Τα ζώα μπορούσαν έτσι να τρέφονται κανονικά και αναπτύσσονταν με υγιή ρυθμό. Ορισμένα εμφάνισαν στενώσεις, οι οποίες όμως αντιμετωπίστηκαν με επιτυχία μέσω ενδοσκόπησης.
Για τη μεταμόσχευση δεν χρειάστηκε ανοσοκαταστολή, καθώς το εμφύτευμα αναπτύχθηκε χρησιμοποιώντας τα κύτταρα του λήπτη και ο ιστός αναπτύχθηκε μαζί με τα ζώα.
Η καινοτομία αυτή δίνει ελπίδα για βρέφη που γεννιούνται με ατρησία οισοφάγου, μια συγγενή πάθηση στην οποία λείπει ένα τμήμα του οισοφάγου. Τα μωρά αυτά τρέφονται μέσω ενός σωλήνα που καταλήγει απευθείας στο στομάχι μέχρι να ολοκληρωθεί η πολύπλοκη χειρουργική επέμβαση για να κλείσει το κενό.
Στο μέλλον, λένε οι ερευνητές, τα νοσοκομεία θα μπορούσαν να αποθηκεύουν αποκυτταρωμένους οισοφάγους χοίρων σε διάφορα μεγέθη, έτοιμους για χρήση όταν εμφανιστούν περιστατικά. Κύτταρα που λαμβάνονται από το παιδί θα προστίθενται στη συνέχεια για τη δημιουργία εξατομικευμένου μοσχεύματος που δεν απαιτεί τη λήψη ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων.
Για την εφαρμογή της μεθόδου θα απαιτηθούν πάντως περισσότερες δοκιμές σε ζώα και τελικά κλινικές μελέτες σε ασθενείς.
