Του Κώστα Παππά
Η απουσία του Νίκου Δένδια από το ταξίδι του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Άγκυρα δεν πέρασε απαρατήρητη. Αντιθέτως, σε μια περίοδο κατά την οποία οι ελληνοτουρκικές σχέσεις κινούνται στη λεπτή γραμμή των «ήρεμων νερών», η μη συμμετοχή του υπουργού Εθνικής Άμυνας αποκτά ιδιαίτερη πολιτική και διπλωματική βαρύτητα.
Επισήμως, ο κ. Δένδιας θα βρίσκεται στις Βρυξέλλες. Σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026 συμμετέχει στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ σε σύνθεση Υπουργών Άμυνας, με βασικά θέματα τις εξελίξεις στο Ουκρανικό και την Αμυντική Ετοιμότητα της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων προγραμμάτων όπως το SAFE. Την Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου ακολουθεί η σύνοδος των Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ, με έμφαση στις δυνατότητες της Συμμαχίας και στην ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανικής παραγωγής. Πρόκειται για κρίσιμες υποχρεώσεις, σε μια συγκυρία όπου η ευρωπαϊκή και ευρωατλαντική ασφάλεια βρίσκονται στο επίκεντρο.
Ωστόσο, το πολιτικό παρασκήνιο είναι πιο σύνθετο. Το τελευταίο διάστημα, τουρκικά ΜΜΕ και αξιωματούχοι, με προεξάρχοντα τον υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, έχουν στοχοποιήσει ευθέως τον Νίκο Δένδια. Σε συνέντευξή του στη «Χουριέτ», ο κ. Φιντάν άφησε να εννοηθεί ότι, ενώ ο Έλληνας πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών επιθυμούν πρόοδο στα ελληνοτουρκικά, το «πολιτικό περιβάλλον» στην Ελλάδα –με ειδική αναφορά στον κ. Δένδια– λειτουργεί ανασταλτικά. Η εικόνα που επιχειρεί να καλλιεργηθεί είναι ότι ο υπουργός Άμυνας αποτελεί τον «σκληρό πόλο» εντός της κυβέρνησης.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Δένδιας παρουσιάζεται από την Άγκυρα ως ο παράγοντας που «υπονομεύει» την προσέγγιση. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι εύλογο: θεωρήθηκε ότι η παρουσία του στην Άγκυρα θα επιβάρυνε το κλίμα; Και αν υπήρχε πολιτική βούληση για τη συμμετοχή του, θα μπορούσε να αναβληθεί ή να αναπροσαρμοστεί το ταξίδι στις Βρυξέλλες;
Υπάρχει και μια δεύτερη διάσταση. Η ατζέντα της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν δεν περιλαμβάνει, επισήμως, ζητήματα όπως η υφαλοκρηπίδα ή η ΑΟΖ. Θα μπορούσε, άραγε, ο υπουργός Άμυνας να παραστεί χωρίς να θίξει θέματα όπως η αποστρατικοποίηση των νησιών ή οι πρόσφατες NAVTEX και ΝΟΤΑΜ της Τουρκίας; Και αν δεν τα έθετε, τι μήνυμα θα εξέπεμπε αυτό προς το εσωτερικό ακροατήριο αλλά και προς την Άγκυρα;
Σε αυτό το πλαίσιο, η απουσία του κ. Δένδια μοιάζει λιγότερο με σύμπτωση και περισσότερο με συνειδητή επιλογή. Πιθανότατα πρόκειται για απόφαση που ελήφθη σε συνεννόηση μεταξύ Μεγάρου Μαξίμου και Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, με στόχο να διαφυλαχθεί το κλίμα της συνάντησης χωρίς να δημιουργηθούν σκιές υποχώρησης στα πάγια ελληνικά ζητήματα. Μια απουσία που, τελικά, ίσως λέει περισσότερα από μια παρουσία.
