Του Χρήστου Μουχασίρη-Πολιτικού Αναλυτή
Και εγένετο, επιτέλους, η “Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη”!
Μετά από αναμονή πολλών μηνών και εν μέσω ενός θερμού και αυθόρμητου ακροατηρίου, ο Αλέξης Τσίπρας προχώρησε στο επόμενο βήμα της πολιτικής του καριέρας δημιουργώντας εκ του μηδενός ένα νέο πολιτικό φορέα με έντονη την προσωπική του σφραγίδα.
Η παρουσίαση του νέου κόμματος και της Ιδρυτικής του Διακήρυξης προκάλεσε έντονο ενδιαφέρον και συνάμα σπασμωδικές και κοινότυπες αντανακλαστικές-και σε κάποιες περιπτώσεις στα όρια της αλαζονείας και του πολιτικού κομπλεξισμού-αντιδράσεις από τα υπόλοιπα κόμματα του πολιτικού φάσματος, που πλέον έχουν αρχίσει να διακατέχονται από το άγχος της συνύπαρξης με το νέο πολιτικό φορέα και
“να ιδρώνουν” από την παρουσία του σε σχέση με τα μελλούμενα.
Όλα αυτά βεβαίως, με την προϋπόθεση ότι Αλέξης Τσίπρας έχει αφουγκραστεί την ανέχεια και την πραγματική οικονομική κατάσταση του μέσου ελληνικού νοικοκυριού και ότι οι άνθρωποι-τεχνοκράτες που θα τον περιστοιχίσουν με συγκεκριμένες και ρηξικέλευθες προτάσεις στον τομέα αυτό, θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό την επιτυχία ή μη του εγχειρήματος αυτού.
Με μια ψύχραιμη ματιά, η αφετηρία της “ΕΛΑΣ” θα πούμε όταν διακρινόταν από μια πολύ καλή και αποτελεσματική παρουσίαση, μια μεστή ομιλία γεμάτη πολιτικά μηνύματα και έναν Αλέξη Τσίπρα από τα παλιά, που για ακόμα μια φορά ξεδίπλωσε τις επικοινωνιακές του αρετές και την ικανότητά του να προσεγγίζει τις μάζες με έναν απλό, ανθρώπινο και προσηνή τρόπο.
Πολιτικά και εν όψει της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης, ένα είναι το κυρίαρχο συμπέρασμα: Από αύριο ο κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έχουν έναν δυνάμει ισχυρό αντίπαλο!
Περνώντας τώρα στις λεπτομέρειες της γέννησης της “Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης”, στρατηγικά θα μπορούσαμε να επισημάνουμε ότι ο Αλέξης Τσίπρας, αντίθετα με τα μέχρι σήμερα προσδοκώμενα ή λεγόμενα, αιφνιδίασε με την άμεση και ευθεία χρήση της λέξης “Αριστερά” ή “Αριστερή Συμπαράταξη”, δίνοντας έμφαση στον λογότυπο με αναγραφή της λέξης “Αριστερά” με κόκκινο χρώμα και του “Α” στον κύριο λογότυπο, επίσης με κόκκινο χρώμα και υπό τη δημιουργική έκφραση του “γνωστού” αστεριού.
Εάν με την ονοματοδοσία η κινητοποίηση με τη μορφή σοκ των αντανακλαστικών ενός ευρύτερου ακροατηρίου ήταν στρατηγικός στόχος, σίγουρα σε πρώτη φάση αυτό επετεύχθη.
Είναι επίσης προφανές, παρά τις πάμπολλες εισηγήσεις που δέχτηκε στα πλαίσια της επιλογής του ονόματος, ότι το επιλεγέν όνομα του νέου πολιτικού φορέα είναι “πνευματικό παιδί” του Αλέξη!
Είτε για συναισθηματικούς λόγους, είτε για πραγματιστικούς λόγους, ο Αλέξης Τσίπρας και το πολύ στενό επιτελείο της Αμαλίας-Φιλελλήνων κατέληξαν τελικά ότι στρατηγικά προέχει το “συμμάζεμα” του ευρύτερου Αριστερού-Κεντροαριστερού Χώρου-κάτω από τον μανδύα της Κυβερνώσας Αριστεράς-, σε αντίθεση με ένα πιο επικεντρωμένο και αμιγώς “Προοδευτικό” χαρακτήρα και στα πλαίσια της δημιουργίας ενός αντι-πόλου στη Συντηρητική Δεξιά, στα πρότυπα ενδεχομένως ενός κατ’αντιστοιχία Δημοκρατικού Κόμματος των Η.Π.Α. ή άλλων Ευρωπαϊκών Προοδευτικών-Σοσιαλοδημοκρατικών κομμάτων.
Κυριάρχησε τελικά το Αριστερό πρόσημο με Προοδευτικές πινελιές, αντί του Προοδευτικού προσήμου με Αριστερές πινελιές.
Εξ’άλλου, στο Μανιφέστο του κόμματος που προηγήθηκε της επίσημης αναγγελίας ο Αλέξης Τσίπρας είχε ήδη οριοθετήσει το πολιτικό εύρος του νέου φορέα που “αγκαλιάζει” μέσω της λέξης κλειδί “Συμπαράταξη” τη Ριζοσπαστική Αριστερά, τη Σοσιαλοδημοκρατία και την Πολιτική Οικολογία.
Επιπρόσθετα, από τις μέχρι σήμερα δημοσκοπήσεις που “μετρούσαν” την πιθανή διείσδυση ενός κόμματος του Αλέξη Τσίπρα στο εκλογικό σώμα, ήταν σαφές ότι το εγχείρημα αυτό δεν ετύγχανε αξιοσημείωτης αποδοχής στο σκληρά Δεξιό ή Κεντροδεξιό χώρο, ιδιαίτερα δε και με την παρουσία πλέον του νέου κόμματος “Ελπίδα για την Δημοκρατία” της Μαρίας Καρυστιανού.
Το όνομα “ΕΛΑΣ” (“Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη”), έχει σίγουρα πολύ ισχυρό πολιτικό πρόσημο, είναι εύηχο, εύκολα μνημονεύσιμο από το μέσο ψηφοφόρο ώς πολιτική επιλογή και επίσης, είναι εύκολα μετατρέψιμο στα πλαίσια της όποιας πολιτικής συνθηματολογίας, καθ’ότι και δισύλλαβο.
Παραπέμπει άμεσα στην Ελλάδα-σε πλήρη αντιστοιχία με τις έντονες αναφορές του Αλέξη Τσίπρα στην “Πατρίδα-Νέο Πατριωτισμό”-και στον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό, τη μεγαλύτερη και σημαντικότερη αντιστασιακή-αντιφασιστική οργάνωση στην Ελλάδα στα χρόνια του Β Παγκοσμίου Πολέμου.
Η παρουσίαση του ονόματος του νέου πολιτικού φορέα με φόντο το βράχο της Ακρόπολης και τον Παρθενώνα, συνοδεύτηκε από ένα πολύ ωραίο και ευρηματικό βίντεο, με τη συμμετοχή απλών πολιτών που γίνονται αποδέκτες του “πάπυρου” με το όνομα του νέου φορέα και ζωντανά επί της σκηνής της Ήρας, ενός χαμογελαστού κοριτσιού που έκανε κοινωνό τον Αλέξη Τσίπρα στο σκηνοθετικό αυτό εύρημα.
Αξίζει να σταθούμε επιγραμματικά και επιλεκτικά σε κάποιες επικεφαλίδες της ομιλίας του Αλέξη Τσίπρα που ακροθιγώς σηματοδοτούν και τη στρατηγική του νέου κόμματος που θα ξεδιπλωθεί σταδιακά και τμηματικά μέχρι τις επόμενες εκλογές:
•Η αλλαγή θα έρθει από την κοινωνία.
•Κουβαλάμε την κληρονομιά των μεγάλων ρευμάτων του προοδευτικού κινήματος.
•Η Ελλάδα χρειάζεται νέα εθνική πυξίδα.
•Η Πατρίδα χρειάζεται ένα σοκ εντιμότητας και δημοκρατίας.
•Δεν είναι κανονικότητα, ούτε σταθερότητα.
•Να βρεθούμε ξανά στο εμείς.
•Σήμερα αποχαιρετούμε την απογοήτευση.
•Έγιναν το σύστημα μέσα στο σύστημα.
•Η Ελλάδα της γνώσης, της δημιουργίας και της ελπίδας.
•Δεν αποδεχόμαστε το δίκιο του ισχυρού, αλλά το Διεθνές Δίκαιο.
•Μας εξουσιάζουν και πάλι εκείνοι που μας βούλιαξαν.
•Η ζωή των ανθρώπων, ένα διαρκές τρέξιμο.
•Το κράτος έχει πέσει στα χέρια μιας κάστας.
•Η γη δε μας έχει ανάγκη, εμείς την έχουμε.
•Κουβαλάμε την κληρονομιά του ΕΑΜ και της Εθνικής Αντίστασης, της ΕΔΑ των αγώνων για Δημοκρατία και Ειρήνη, του ΠΑΣΟΚ των πρώτων χρόνων της Αλλαγής, του ΣΥΡΙΖΑ της Πρώτης Φοράς Αριστερά.
•Η αναμονή τελείωσε!
Επί της ουσίας πλέον, ένα είναι το συμπέρασμα.
Εισερχόμαστε σε μια περίοδο έντονων πολιτικών αλλαγών και αναταραχών που θα σηματοδοτήσουν το αύριο των επόμενων, ενδεχομένως πολλαπλών, εκλογικών αναμετρήσεων, όποτε αυτές διεξαχθούν.
Οι παίκτες έχουν αρχίσει να τοποθετούνται στο νέο πολιτικό παζλ, χωρίς ωστόσο να έχει τελεσιδικήσει η διαδικασία αυτή, αφού τα θεμέλια της δεξιάς παράταξης και κυριαρχίας της έχουν αρχίσει να κλονίζονται, ιδιαίτερα στην περίπτωση που οσονούπω προκύψει και έτερο νέο πολιτικό κόμμα από τα σπλάχνα της!
Ένα συντριπτικά μεγάλο ποσοστό του εκλογικού σώματος σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις αποζητά μια εναλλακτική κυβερνητική πρόταση.
Αυτό το ποσοστό και το ποσοστό των συμπολιτών μας που ώς αντίδραση θα προσέλθουν στην κάλπη να εκφράσουν αυτή τη δυσφορία τους, εύλογα θα καθορίσουν και τις κομματικές ισορροπίες που θα προκύψουν μετά τις εκλογές, όπως επίσης και τις όποιες εξελίξεις που θα “πυροδοτήσουν” ενδεχόμενες κομματικές αλλαγές ή ανακατατάξεις με βάση τα εκλογικά
αποτελέσματα!
Ο Καιρός γαρ Εγγύς!
