Του Κώστα Παππά
Η επικείμενη επίσκεψη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Άγκυρα, στις 11 Φεβρουαρίου, στο πλαίσιο του Ανώτατου Στρατηγικού Συμβουλίου Ελλάδας–Τουρκίας, προκαλεί έντονο προβληματισμό και εύλογες αντιδράσεις. Παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις περί «μιας και μόνης διαφοράς» με την Τουρκία, η χρονική συγκυρία και το πολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο πραγματοποιείται η επίσκεψη γεννούν σοβαρά ερωτήματα για το κατά πόσο εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα.
Ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Ιωάννης Μάζης χαρακτηρίζει την επίσκεψη ανούσια, εφόσον αφορά –όπως υποστηρίζεται επισήμως– ζητήματα «χαμηλής πολιτικής». Την ίδια στιγμή, τη θεωρεί άκρως επικίνδυνη, καθώς η Τουρκία κλιμακώνει την ένταση μέσω υβριδικών ενεργειών, όπως η εργαλειοποίηση της παράνομης μετανάστευσης και η έκδοση ψευδο-NAVTEX και NOTAM σε περιοχές ελληνικής δικαιοδοσίας. Κατά τον ίδιο, η ελληνική στάση εκπέμπει μήνυμα κατευνασμού και αποδοχής της τουρκικής ύβρεως εις βάρος της εθνικής κυριαρχίας.
Η εικόνα που, σύμφωνα με τον καθηγητή, διαμορφώνεται διεθνώς είναι αυτή μιας χώρας φοβικής και ηττοπαθούς, που ανέχεται απειλές, πειρατικές πρακτικές και ακόμη και το casus belli. Έτσι, αντί να ενισχύεται η διαπραγματευτική θέση της Ελλάδας, δημιουργούνται αρνητικά τετελεσμένα που ενδέχεται να δεσμεύσουν τη χώρα στο μέλλον.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο πρέσβης ε.τ. Περικλής Νεάρχου, ο οποίος υποστηρίζει ότι η επίσκεψη δεν έχει καμία λογική βάση τη στιγμή που η Τουρκία επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα γεγονότα, ιδίως μέσω των NOTAM και της αμφισβήτησης της κυριαρχίας νησιών και νησίδων στο ανατολικό Αιγαίο. Όπως επισημαίνει, η τουρκική στρατηγική στοχεύει στη σταδιακή «ομηρία» ολόκληρου του ανατολικού Αιγαίου, με ιδιαίτερη έμφαση στη σύνδεση του βόρειου Αιγαίου με τη Θράκη και την επέκταση της «Γαλάζιας Πατρίδας» στον Νότο.
Τέλος, ο πρέσβης προειδοποιεί ότι απώτερος στόχος της Άγκυρας είναι η υπονόμευση της στρατηγικής συμμαχίας Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ, η οποία έχει ανατρέψει κρίσιμες γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο. Σε αυτό το πλαίσιο, η σιωπή και ο κατευνασμός δεν συνιστούν διπλωματία, αλλά επικίνδυνη αυταπάτη.
