Του Ανδρέα Βορύλλα – Βουλευτή Β2 Δυτικού Τομέα Αθηνών με τη ΝΙΚΗ
Τους τελευταίους μήνες πληθαίνουν τα δημοσιεύματα, οι δημόσιες παρεμβάσεις αιρετών και οι κοινοβουλευτικές ερωτήσεις σχετικά με τις αυξανόμενες αγορές ακινήτων στη Θράκη και ιδιαίτερα στον Έβρο από ξένα κεφάλαια, μεταξύ των οποίων αναφέρονται και τουρκικά συμφέροντα. Το ζήτημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ούτε με κινδυνολογία ούτε με αδιαφορία. Απαιτεί σοβαρότητα, διαφάνεια και υπεύθυνη κρατική στάση.
Η δημόσια συζήτηση άνοιξε όταν ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης Γιάννης Ζαμπούκης έκανε λόγο για «αθόρυβο εποικισμό» μέσω αγορών ακινήτων σε ακριτικές περιοχές, ενώ ανάλογες ανησυχίες διατυπώθηκαν και από αυτοδιοικητικούς παράγοντες της Ροδόπης. Παράλληλα, σειρά δημοσιευμάτων ανέφεραν ότι οι αρμόδιες αρχές και η ΕΥΠ εξετάζουν μεταβιβάσεις ακινήτων σε παραμεθόριες περιοχές της Θράκης και του Ανατολικού Αιγαίου, αναζητώντας τα πραγματικά πρόσωπα που βρίσκονται πίσω από ορισμένες συναλλαγές.
Ας είμαστε σαφείς. Η αγορά ακινήτων από αλλοδαπούς δεν είναι από μόνη της παράνομη ούτε συνιστά αυτομάτως απειλή. Η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ανοιχτή οικονομία. Οι ξένες επενδύσεις είναι ευπρόσδεκτες όταν είναι διαφανείς, παραγωγικές και συμβάλλουν στην ανάπτυξη της χώρας.
Όμως η Θράκη δεν είναι μια οποιαδήποτε περιοχή. Είναι μια ακριτική περιφέρεια με ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, με δημογραφικές προκλήσεις και με μακρά ιστορία εξωτερικών παρεμβάσεων. Για τον λόγο αυτόν, κάθε μαζική συγκέντρωση ακινήτων σε ευαίσθητες περιοχές δικαιολογημένα προκαλεί ερωτήματα.
Τα ερωτήματα αυτά γίνονται ακόμη πιο έντονα όταν δημοσιεύματα αναφέρουν ότι μέρος των αγορών πραγματοποιείται μέσω εταιρειών εγκατεστημένων σε άλλα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αποτέλεσμα να καθίσταται δυσκολότερη η εξακρίβωση των πραγματικών δικαιούχων. Μάλιστα, στις αρχές του 2026 η ίδια η κυβέρνηση φέρεται να αναγνώρισε στη Βουλή ότι υπάρχει ζήτημα με αγορές ακινήτων σε παραμεθόριες περιοχές μέσω εταιρικών σχημάτων εγκατεστημένων σε τρίτες χώρες ή σε χώρες της Ε.Ε., προαναγγέλλοντας αλλαγές στο σχετικό πλαίσιο.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η μεγάλη πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης.
Διότι εάν πράγματι υφίστανται κενά στο θεσμικό πλαίσιο, γιατί δεν αντιμετωπίστηκαν νωρίτερα; Εάν οι αρμόδιες υπηρεσίες παρακολουθούν εδώ και μήνες ή και χρόνια το φαινόμενο, γιατί η Πολιτεία δεν ενημέρωσε εγκαίρως τη Βουλή και τις τοπικές κοινωνίες; Και εάν οι ανησυχίες των τοπικών αρχών είναι υπερβολικές, γιατί η κυβέρνηση αφήνει να διαιωνίζεται η αβεβαιότητα χωρίς επίσημα στοιχεία;
Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση κινήθηκε με χαρακτηριστική καθυστέρηση. Χρειάστηκε να υπάρξουν δημόσιες παρεμβάσεις δημάρχων, δημοσιεύματα στον Τύπο και κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις για να αναγνωριστεί ότι υπάρχει θέμα προς εξέταση.
Ταυτόχρονα, η ίδια η δημογραφική εγκατάλειψη της Θράκης δημιουργεί το υπόβαθρο πάνω στο οποίο αναπτύσσονται τέτοια φαινόμενα. Χωριά γερνούν, νέοι φεύγουν, κατοικίες παραμένουν κενές και αγροτικές εκτάσεις εγκαταλείπονται. Όταν ένα σπίτι πωλείται έναντι 10.000 ή 15.000 ευρώ επειδή δεν υπάρχει κανείς να το κατοικήσει, το πρόβλημα δεν είναι πρωτίστως ο αγοραστής. Το πρόβλημα είναι ότι το ελληνικό κράτος απέτυχε να κρατήσει ζωντανή την ελληνική ύπαιθρο.
Η συζήτηση λοιπόν δεν πρέπει να περιορίζεται στο ποιος αγοράζει. Πρέπει να επεκταθεί στο γιατί πωλείται. Γιατί οι νέοι εγκαταλείπουν τα χωριά του Έβρου; Γιατί η Θράκη συνεχίζει να χάνει πληθυσμό; Γιατί η οικογένεια, η γεωργία, η κτηνοτροφία και η τοπική επιχειρηματικότητα δεν στηρίζονται επαρκώς; Γιατί δεν υπάρχουν ειδικά δημογραφικά και στεγαστικά κίνητρα για όσους επιλέγουν να παραμείνουν ή να εγκατασταθούν στις παραμεθόριες περιοχές;
Η προστασία της εθνικής κυριαρχίας δεν επιτυγχάνεται μόνο με στρατιωτικές μονάδες, φράχτες και εξοπλιστικά προγράμματα. Επιτυγχάνεται πρωτίστως με ζωντανές τοπικές κοινωνίες, με νέους ανθρώπους που δημιουργούν οικογένειες, με παραγωγική δραστηριότητα και με ελληνικό πληθυσμό που παραμένει και προοδεύει στον τόπο του.
Γι’ αυτό η κυβέρνηση οφείλει να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις:
Πόσες μεταβιβάσεις ακινήτων σε παραμεθόριες περιοχές έχουν ελεγχθεί τα τελευταία χρόνια; Πόσες από αυτές αφορούν πραγματικούς δικαιούχους προερχόμενους από τρίτες χώρες; Ποια μέτρα λαμβάνονται για τον έλεγχο εταιρειών που λειτουργούν ως ενδιάμεσοι φορείς; Πότε θα ολοκληρωθεί η αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου;
Ταυτόχρονα, απαιτείται ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα δημογραφικής και οικονομικής αναγέννησης της Θράκης, με φορολογικά κίνητρα, στεγαστική πολιτική, ενίσχυση των ακριτικών οικογενειών, στήριξη της γεωργίας και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Στα πλαίσια του προγράμματος δημογραφικής και οικονομικής αναγέννησης, θα δίναμε ειδικά πρόσθετα κίνητρα σε Έλληνες ομογενείς που επιθυμούν να επιστρέψουν στην χώρα μας, να εγκατασταθούν στην Θράκη.
Η Θράκη δεν χρειάζεται ούτε κραυγές ούτε εφησυχασμό. Χρειάζεται αλήθεια, διαφάνεια και εθνική στρατηγική. Και κυρίως χρειάζεται μια κυβέρνηση που να αντιλαμβάνεται ότι η εγκατάλειψη της περιφέρειας δεν είναι μόνο κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα. Σε ορισμένες περιοχές της πατρίδας μας είναι και ζήτημα εθνικής σημασίας.
