epikaira.gr
Η απόφαση του ΚΥΣΕΑ να αποσύρει τις συστοιχίες Patriot από την Κάρπαθο και το Διδυμότειχο δεν είναι απλώς μια επιχειρησιακή αναδιάταξη. Είναι μια πολιτική εικόνα αδυναμίας, ένα ακόμη επεισόδιο στο δόγμα του «βλέποντας και κάνοντας» που χαρακτηρίζει την εξωτερική και αμυντική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη και του ΥΠΕΞ Γιώργου Γεραπετρίτη.
Μόλις πριν από λίγους μήνες, η κυβέρνηση παρουσίαζε την ανάπτυξη των Patriot ως κρίσιμο βήμα αποτροπής απέναντι σε ένα εκρηκτικό γεωπολιτικό περιβάλλον. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, η απειλή γενικευμένης ανάφλεξης και η ανάγκη θωράκισης της χώρας είχαν χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα για την άμεση μεταφορά των συστημάτων σε δύο από τα πιο νευραλγικά σημεία της ελληνικής επικράτειας. Σήμερα, με μια απόφαση πίσω από κλειστές πόρτες, το ίδιο κράτος ανακαλύπτει ξαφνικά ότι η «έκτακτη ανάγκη» πέρασε.
Αλήθεια; Πέρασε;
Η Τουρκία συνεχίζει ακάθεκτη την επιθετική της ρητορική, η Μέση Ανατολή παραμένει πυριτιδαποθήκη και η Ευρώπη ζει σε καθεστώς διαρκούς γεωπολιτικής αστάθειας. Κι όμως, η ελληνική κυβέρνηση επιλέγει να αποσύρει κρίσιμα αντιαεροπορικά συστήματα από το ανατολικό και βόρειο άκρο της χώρας, λες και η ασφάλεια είναι διακόπτης που ανοίγει και κλείνει ανάλογα με τις δημόσιες σχέσεις του Μαξίμου.
Η ουσία είναι πιο σκληρή: η κυβέρνηση δεν εκπέμπει σχέδιο, αλλά πανικό διαχείρισης. Οι συνεχείς μετακινήσεις στρατηγικών οπλικών συστημάτων δείχνουν μια ηγεσία που τρέχει πίσω από τις εξελίξεις αντί να τις προβλέπει. Και αυτό είναι επικίνδυνο. Διότι η αποτροπή δεν χτίζεται με πρόχειρες αποφάσεις και επικοινωνιακές κορώνες, αλλά με σταθερότητα, συνέπεια και σοβαρότητα.
Ο Γιώργος Γεραπετρίτης έχει επενδύσει πολιτικά στη λογική των «ήρεμων νερών». Όμως τα ήρεμα νερά υπάρχουν μόνο στις δηλώσεις. Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα εμφανίζεται να μετακινεί κρίσιμες άμυνες σαν να αλλάζει σκηνικά σε θεατρική παράσταση. Και το χειρότερο; Κανείς δεν εξηγεί πειστικά γιατί κρίθηκε απαραίτητη η αρχική ανάπτυξη ούτε γιατί τώρα θεωρείται ασφαλής η απόσυρση.
Σε μια σοβαρή χώρα, τέτοιες αποφάσεις θα συνοδεύονταν από σαφή στρατηγική τεκμηρίωση. Στην Ελλάδα του επιτελικού κράτους, αρκεί μια λιτή ανακοίνωση και η απαίτηση να μη γίνονται ερωτήσεις.
Μόνο που η εθνική ασφάλεια δεν είναι επικοινωνιακό briefing. Και οι Patriot δεν είναι πιόνια για πολιτικές μετακινήσεις εντυπώσεων.
