Του Κώστα Παππά
Οι αιχμές που άφησε ο Άδωνις Γεωργιάδης για την απουσία του Νίκου Δένδια από τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας μόνο απαρατήρητες δεν πέρασαν. Μπορεί βέβαια ο Υπουργός Άμυνας να έλειπε σε προγραμματισμένο ταξίδι στην Πορτογαλία , αλλά αυτό δεν έκαμψε τον Υπουργό Υγείας να ρίξει πάλι την “σπόντα” του. Αυτή του η κίνηση ήρθε να επαναφέρει στο προσκήνιο μια σχέση που εδώ και χρόνια χαρακτηρίζεται από πολιτική καχυποψία, διαφορετικές στρατηγικές και υπόγειο ανταγωνισμό. Παρότι ουδείς από τους δύο επιθυμεί να εμφανίζεται δημόσια σε τροχιά ανοιχτής σύγκρουσης, είναι κοινό μυστικό στο εσωτερικό της ΝΔ ότι οι σχέσεις τους δεν είναι οι καλύτερες.
Η συγκεκριμένη αντιπαράθεση δεν αφορά απλώς μια απουσία από κομματική διαδικασία. Για πολλούς, αποτελεί ακόμα ένα επεισόδιο σε μια διαρκή εσωκομματική διελκυστίνδα που κοιτάζει ήδη προς την επόμενη ημέρα της παράταξης. Και αυτό διότι τόσο ο Νίκος Δένδιας όσο και ο Άδωνις Γεωργιάδης συγκαταλέγονται στα πρόσωπα που φιλοδοξούν να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη μετά-Μητσοτάκη εποχή, όποτε κι αν αυτή έρθει.
Ο Νίκος Δένδιας έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να διαμορφώσει ένα ισχυρό ηγετικό προφίλ. Η παρουσία του στα υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας, η θεσμική του εικόνα αλλά και η απήχηση που διαθέτει σε ένα ευρύ κομμάτι της κεντροδεξιάς βάσης έχουν ενισχύσει σημαντικά το πολιτικό του αποτύπωμα. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν πως όταν ανοίξει πραγματικά η συζήτηση για τη διαδοχή στη ΝΔ, ο Κερκυραίος πολιτικός θα αποτελέσει και τον ισχυρότερο πόλο διεκδίκησης της ηγεσίας.
Από την άλλη πλευρά, ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν έχει κρύψει ποτέ τις πολιτικές του φιλοδοξίες. Ως αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και ένα από τα πλέον προβεβλημένα κυβερνητικά στελέχη, επιδιώκει διαρκώς να διατηρεί υψηλή πολιτική παρουσία και ισχυρή επιρροή στο κομματικό ακροατήριο. Η συνεχής αναφορά του στον Νίκο Δένδια δείχνει ότι αναγνωρίζει στο πρόσωπό του έναν εσωκομματικό αντίπαλο με σοβαρές πιθανότητες επικράτησης.
Γι’ αυτό και κάθε δημόσια αιχμή αποκτά μεγαλύτερη πολιτική σημασία. Διότι πίσω από τις δηλώσεις και τα υπονοούμενα, αρκετοί βλέπουν ήδη να διαμορφώνονται οι πρώτες γραμμές μιας εσωκομματικής μάχης που ίσως τελικά να μην βρίσκεται τόσο μακριά όσο πολλοί πιστεύουν.
