Ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης έστειλε από τη Σόφια μήνυμα προς την Τουρκία ότι «καμία μονομερής ενέργεια δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή», κατά τη συνάντησή του με τον Τούρκο ομόλογό του Χακάν Φιντάν. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας επανέλαβε ότι η μοναδική διαφορά μεταξύ των δύο χωρών αφορά την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, ενώ τόνισε πως μονομερείς ενέργειες δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα και δεν συμβάλλουν στη διατήρηση ήρεμου κλίματος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Στη συνάντηση συζητήθηκαν επίσης οι εξελίξεις στο Κυπριακό, οι περιφερειακές ανακατατάξεις στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και η πορεία των διμερών σχέσεων, με τις δύο πλευρές να συμφωνούν στη διατήρηση ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας.
Που το πάνε Μητσοτάκης-Γεραπετρίτης
Πίσω από τις διπλωματικές διατυπώσεις, ωστόσο, παραμένει ένα ερώτημα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποφεύγει συστηματικά να απαντήσει: ποιο είναι το πραγματικό αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής απέναντι στην Τουρκία;
Τα τελευταία χρόνια η ελληνική κυβέρνηση έχει επενδύσει σχεδόν αποκλειστικά στο αφήγημα του «ήρεμου κλίματος» και της διατήρησης ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας. Πρόκειται αναμφίβολα για μια θεμιτή επιλογή, ιδιαίτερα σε μια περίοδο διεθνών κρίσεων και πολεμικών συγκρούσεων. Ωστόσο, η διπλωματία δεν μπορεί να περιορίζεται στην αποφυγή της έντασης. Οφείλει να παράγει και μετρήσιμα πολιτικά αποτελέσματα.
Στην περίπτωση των ελληνοτουρκικών, η εικόνα που εκπέμπεται είναι ότι η Αθήνα αρκείται στην επανάληψη πάγιων θέσεων κάθε φορά που προκύπτει μια νέα τουρκική πρωτοβουλία. Η φράση ότι «οι μονομερείς ενέργειες δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα» είναι νομικά ορθή. Το πρόβλημα είναι ότι ακούγεται εδώ και δεκαετίες. Οι πολίτες γνωρίζουν ποια είναι η ελληνική θέση. Αυτό που δεν γνωρίζουν είναι πώς ακριβώς σκοπεύει η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις πέρα από την έκδοση ανακοινώσεων και τη διατύπωση διπλωματικών παρατηρήσεων.
