Του Κώστα Παππά
Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική όπου η πραγματικότητα διαψεύδει με τόσο εκκωφαντικό τρόπο την κυβερνητική αφήγηση, ώστε κάθε προσπάθεια επικοινωνιακής διαχείρισης μοιάζει μάταιη. Η υπερπτήση τουρκικού μη επανδρωμένου αεροσκάφους πάνω από το Φαρμακονήσι, η πρώτη μετά από 41 μήνες, αποτελεί ακριβώς μια τέτοια στιγμή. Και όμως, η κυβέρνηση επιμένει να μιλά για «ήρεμα νερά» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Η Άγκυρα δεν περιορίστηκε σε μια μεμονωμένη πρόκληση. Σύμφωνα με το ΓΕΕΘΑ, προχώρησε σε έξι παραβάσεις του FIR Αθηνών και οκτώ παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου στο νοτιοανατολικό Αιγαίο, χρησιμοποιώντας δύο UAV και ένα αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας τύπου CN-235. Το γεγονός ότι η υπερπτήση πραγματοποιήθηκε πάνω από ελληνικό έδαφος, στο Φαρμακονήσι, προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στο περιστατικό και αναδεικνύει μια σαφή κλιμάκωση της τουρκικής δραστηριότητας.
Η συγκυρία είναι ακόμη πιο αποκαλυπτική. Το τουρκικό drone πέταξε πάνω από το Φαρμακονήσι την ώρα που ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας πραγματοποιούσε προγραμματισμένη περιοδεία σε στρατιωτικές υποδομές νησιών του Κεντρικού και Ανατολικού Αιγαίου και της Κρήτης. Πρόκειται για μια κίνηση με έντονο συμβολισμό, η οποία δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί τυχαία. Η Τουρκία έστειλε μήνυμα ισχύος και αμφισβήτησης, επιλέγοντας μια στιγμή κατά την οποία η ελληνική στρατιωτική και πολιτική ηγεσία βρισκόταν στην περιοχή.
Βεβαίως και δεν γεννάται ερώτημα για το αν υπήρξε πρόκληση, αυτό εξυπακούεται . Το ερώτημα είναι γιατί η κυβέρνηση εξακολουθεί να παρουσιάζει μια εικόνα εξομάλυνσης όταν τα ίδια τα επιχειρησιακά δεδομένα καταγράφουν το αντίθετο. Η στρατηγική των «ήρεμων νερών» φαίνεται να λειτουργεί περισσότερο ως πολιτικό σύνθημα παρά ως αποτύπωση της πραγματικότητας στο Αιγαίο.
Ανακοίνωση από την ΕΛ.Α.Σ
Η ανακοίνωση της ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα κινήθηκε σε ιδιαίτερα επιθετικούς τόνους, χαρακτηρίζοντας τις υπερπτήσεις και τις παραβιάσεις απαράδεκτες προκλήσεις και ζητώντας μια ολοκληρωμένη στρατηγική για τα ελληνοτουρκικά, με σαφή προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.
Όσο η Άγκυρα συνεχίζει να δοκιμάζει τα όρια της ελληνικής αντίδρασης, η Αθήνα δεν μπορεί να αρκείται σε δηλώσεις αισιοδοξίας. Η εξωτερική πολιτική δεν κρίνεται από τις διακηρύξεις περί αποκλιμάκωσης, αλλά από την ικανότητα μιας κυβέρνησης να αναγνωρίζει εγκαίρως τις μεταβολές στο πεδίο και να διαμορφώνει στρατηγική αντίστοιχη των προκλήσεων. Και στο Φαρμακονήσι, η πραγματικότητα πέταξε πολύ πιο χαμηλά από τις κυβερνητικές προσδοκίες.
