Έκθεση ζωγραφικής – Painting exhibition

29 Απριλίου – 22 Μαϊου 2026

April 29^th – May 22^nd , 2026

Δευτέρα – Παρασκευή Monday – Friday 12:00-16:00

Σισμανόγλειο Μέγαρο

 Consulate General of Greece in Istanbul, Sismanoglio Megaro

Istiklal Cad. No 60, 34433 Istanbul – Turkey

Επέστρεφε συχνά…

Όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη

Κι επιθυμιά παλιά ξαναπερνά στο αίμα,

Όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται

Κι αισθάνονται τα χέρια σαν ν’ αγγίζουν πάλι.

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με τη νύχτα,

Όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται…¹

Με αφορμή τη συμπλήρωση 93 χρόνων από το θάνατο του ποιητή του κόσμου, Κ.Π.Καβάφη, ο εικαστικός Γιώργος Κεβρεκίδης επιστρέφει στην Κωνσταντινούπολη, τον τόπο καταγωγής του ποιητή, έναν σημαδιακό για τον ίδιο σταθμό ζωής. Επιστρέφει στην Πόλη, με τη νέα του έκθεση ζωγραφικής, ακολουθώντας ευλαβικά ως εμπεδωμένη πυξίδα, τα λόγια του ποιήματος …η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς. Και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις,…αφού για τα αλλού δεν έχει πλοίο για με, δεν έχει οδό.

Η νέα έκθεση ζωγραφικής του Γιώργου Κεβρεκίδη, που φιλοξενείται στο Σισμανόγλειο Μέγαρο του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη, δανείζεται τον τίτλο της από το υπέροχο «Επέστρεφε», που αξιοποιείται αντί φανταστικής πρόσκλησης του ποιητή, κάτι σαν επαναλαμβανόμενο ρυθμικό μοτίβο, για να επικαιροποιείται η ποιητική προτροπή, που μετουσιώνεται σε προσωπική επιστολογραφία. Ταυτόχρονα, ο καρμικός ζωγράφος, ως ο μοναδικός παραλήπτης κι ως ένας επίδοξος προσωπογράφος σου,  φέρεται να ιδιοποιείται αυτήν την αμεσότητα που του έχει επιτρέψει ο πρώτος, μέσα από έναν παραινετικό, στοργικό τόνο. Οι παραινέσεις που απευθύνει το ποίημα «Όσο μπορείς» (1913) υποδεικνύουν μια ηθική στάση και μια μετρημένη κοινωνική ζωή.

Ο Γιώργος Κεβρεκίδης, συχνά επανέρχεται σε μια πλανεύτρα Πόλη. Με όχημα το ζωγραφικό του λόγο, υποδέχεται στη νέα του έκθεση Επέστρεφε συχνά… παλιούς και νέους συνταξιδιώτες, έχοντας προηγουμένως εμπλουτίσει την αρχική καβαφική σειρά έργων, ψηφιακά μόλις πρωτοπαρουσιαζόμενων, τον Απρίλιο του ‘24, στην Κοινότητα Νεοχωρίου Κωνσταντινούπολης.

Τα 48 συνoλικά έργα της έκθεσης (διπλά πορτραίτα του καλλιτέχνη με τον ποιητή, εν είδη φανταστικής συνομιλίας, ζωγραφικές συνθέσεις που οπτικοποιούν μικρά πεζά, ή στίχους ποιημάτων, πορτρέτα ποιητών που εμπνεύστηκαν από τον Καβάφη, ή ποιητών (Ελλήνων, Τούρκων) του 20ου αιώνα με θεματικό άξονα τον έρωτα και τα ερωτικά πάθη, αλλά και μία “Πόλη εν χρωματική καμίνω“, που χρωματίζει τα αισθήματα που νιώθει κάποιος όταν αγναντεύει το πολίτικο δείλι) συνιστούν κατά βάση ψυχολογικά πορτρέτα με έμφαση στο βλέμμα, τη στάση του σώματος, την έκφραση των αποτυπωμένων προσώπων, με κυρίαρχη μορφή αυτή του Καβάφη, συχνά αφήνοντας αδούλευτο το υπόλοιπο λευκό του καμβά ή του χαρτιού, για να ξεπροβάλλουν αφτιασίδωτες οι μορφές.

Τα αδρά πλασμένα ή περισσότερο ακαδημαϊκά αποτυπωμένα σώματα αποκρυσταλλώνουν έναν ψυχισμό που καταγράφεται ad hoc μέσα από τις νοερές περιδιαβάσεις στην ποίηση του Καβάφη, εν είδη εικαστικής καταγραφής. Γι’ αυτό και τα περισσότερα έργα στηρίζονται σε γρήγορα προσχέδια με μολύβι που γίνονται επιτόπου, με σκοπό να σκιαγραφήσουν τα άδυτα ενός εαυτού μέσω της λιτής χρήσης του μέσου.  Στόχος του καλλιτέχνη είναι να τα ανασύρει κατόπιν στη ζωγραφική του επιφάνεια με μισόκλειστα μάτια, τονίζοντας την ιδιωτικότητά τους, αποκαλύπτοντας την διάθεση και την ψυχική τους κατάσταση στην δεδομένη χρονική στιγμή.

Όταν σχεδιάζει ένα πρόσωπο ο Γιώργος Κεβρεκίδης δεν εστιάζει στα αναγνωρίσιμα «προσωπικά» χαρακτηριστικά. Αντίθετα, – ορμώμενος από την προπαίδειά του και ως πολιτικός μηχανικός – κοιτάζει τα οβάλ, τα ορθογώνια, τα τρίγωνα και τους κύκλους από τα οποία αποτελείται το πρόσωπο μπροστά του, και στη συνέχεια τα ανασυνθέτει πάνω στη λευκή επιφάνεια. Ούτε χάνεται στις λεπτομέρειες του στόματος, των ματιών ή των μαλλιών. Ζωγραφίζει όχι το ίδιο το αντικείμενο, αλλά την επίδραση που εκείνο ασκεί.

Αποσυνθέτει με ευκολία το αντικείμενο που βρίσκεται μπροστά του, επί της δισδιάστατης επιφάνειας, και με απλές χειρονομίες συχνά καταφέρνει να αποδώσει και τις πιο λαμπρές ιδέες, απλά συνδυάζοντας τις σωστές λέξεις με τον σωστό τρόπο, κάτι που ο Mallarmé προσπαθούσε να πει στον Degas, κάπου εκεί στα τέλη του 19^ου αιώνα, ενώ τον εισήγαγε στην ποίηση του συμβολισμού, διατυπώνοντας χαρακτηριστικά: «Οι ζωγραφικοί πίνακες (και τα σχέδια) δεν αποτελούνται από εικόνες, αλλά από σχήματα.» 

  Come back often…

On the 93^rd anniversary of the death of the world-renowned poet C.P. Cavafy, artist Giorgos Kevrekidis returns to Istanbul, the poet’s birthplace, an important milestone in his own life. He returns to Polis with his new painting exhibition, reverently following the established compass, just as… This city will always pursue you. You will walk the same streets, grow old in the same neighborhoods, will turn gray in these same houses. You will always end up in this city. Don’t hope for things elsewhere: there is no ship for you, there is no road.

The new painting exhibition by Giorgos Kevrekidis, hosted at the Sismanoglio Megaro of the Consulate General of Greece in Istanbul, takes its title from the wonderful poem “Come Back” which is used not as a fanciful invitation from the poet, but rather as a kind of repetitive rhythmic motif, to update the poetic exhortation, transforming it into personal correspondence. At the same time, the karmic painter, as the sole recipient and as Cavafys’ prospective portraitist, seems to appropriate this immediacy granted to him by the former, through a motivating, affectionate tone. The exhortations in the poem “Do at least try” (1913) suggest a moral stance and a measured social life.

Giorgos Kevrekidis often returns to a dreamlike City. Through his pictorial language, he welcomes, in his new exhibition “Come back often…” old and new fellow travelers, having previously enriched the original Cavafy series of works—which were first presented digitally in April 2024 at the Neochori Community of Constantinople. Among the 48 works in the exhibition are double selfie portraits with the poet, in the form of an imaginary conversation. Paintings that visualize short prose passages or lines of poetry. Portraits of poets been inspired by Cavafy, or of 20th-century poets (Greek and Turkish) with a thematic focus on love and erotic passions. Also, a “City in a Chromatic Furnace,” which captures the feelings one experiences when gazing at the city at dusk). They essentially constitute psychological portraits emphasizing the gaze, body posture, and the expression of the depicted faces, with Cavafy’s figure being the dominant one, often leaving the rest of the canvas or paper white, so that the figures emerge unadorned.

The boldly sculpted or more academically rendered bodies crystallize a psyche captured ad hoc through the mental wanderings in Cavafy’s poetry, in the form of a visual record. For this reason, most of the works derive from quick pencil sketches made on the spot, with the aim of sketching the innermost depths of the self through the austere use of the medium. The artist’s aim is bringing them to the surface of his painting with half-closed eyes, emphasizing their privacy while revealing their mood and mental state at that particular moment.

When drawing a portrait, Giorgos Kevrekidis does not focus on recognizable individuals’ features. Instead— drawing on his training as a civil engineer— he looks at the ovals, rectangles, triangles, circles that make up the face before him, and then reconstructs them on the white surface. Nor does he get lost in the details of the mouth, the eyes, or the hair. He paints not the object itself, but the effect it exerts.

He effortlessly breaks down the object before him onto the two-dimensional surface. With simple gestures he often manages to convey even the most brilliant ideas, simply by combining the right words in the right way—something Mallarmé was trying to convey to Degas, sometime in the late 19^th century, as he introduced him to Symbolist poetry, characteristically stating: “Paintings (and drawings) are not made up of images, but of shapes.”

Ο Γιώργος Χρ. Κεβρεκίδης γεννήθηκε στη Χαλκίδα, με καταβολές από Μ. Ασία και Εύξεινο Πόντο. Διπλωματούχος πολιτικός μηχανικός του ΕΜΠ. Κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών, του ΔΠΜΣ «Δομοστατικός Σχεδιασμός και Ανάλυση των Κατασκευών» (2002) του Ε.Μ.Π. (Τομέας Μεταλλικών Κατασκευών). Αποφοίτησε επίσης από το Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του πανεπιστημίου Δ. Μακεδονίας στη Φλώρινα. Το 2016, ως υπότροφος Erasmus, ολοκλήρωσε την διπλωματική του εργασία στο Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών Mimar Sinan της Κωνσταντινούπολης. Έχει πραγματοποιήσει έξι ατομικές εκθέσεις: Αναθήματα-οδοδείκτες εικαστικής πορείας, When the sea is calmer….I will swim again, Multiple Faces of Istanbul, Insan “yukarı bakan” – Yunanca “άν-θρωπος”, Προσλαμβάνουσες, και Μνήμες ενός πρόσφυγα. Παρουσίασε τη δουλειά του σε φεστιβάλ, σε δημόσιους χώρους και σε ομαδικές εκθέσεις. Το 2025, κέρδισε το πρώτο βραβείο σε διαγωνισμό ζωγραφικής με θέμα τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου του 1955 (Πογκρόμ της Κωνσταντινούπολης, 1955). Με το καλλιτεχνικό δίδυμο re-neighbors, συμμετείχε στην 1^η Biennale της Λάρνακας (Οκτώβριος 2018) – ήταν ανάμεσα στους finalists για τη διεκδίκηση του πρώτου βραβείου -, όπως επίσης και στην Bienal Lefkoşa: Nicosia Biennial (Νοέμβριος 2025), στην κατεχόμενη Λευκωσία. Έργα του ανήκουν σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές. Ασχολείται παράλληλα με τη δημιουργική γραφή. https://kevrekidisgiorgos.wordpress.com   

Giorgos (Yorgos) Kevrekidis was born in Chalkida, Greece, with origins from Asia Minor and the Black Sea. Graduated from the Civil Engineering School of the National Technical University of Athens, in the field of Structural Design. He holds a Master’s degree (2002) from the Department of Steel Structures of the same University. In 2016, he graduated from the Department of Visual and Applied Arts, University of Western Macedonia, Greece. In 2016, he also completed his Diploma project in the Department of Painting, Mimar Sinan Fine Arts University, in Istanbul, Turkey. He has presented six solo exhibitions: VOTIVES – Road Signs of a Visual Path Route, When the sea is calmer…I will swim again, Multiple Faces of Istanbul, Insan “yukarı bakan”, Intuitions, and Memories of a Refugee. He has shown his work on festivals, public spaces, and group exhibitions. In 2025, he won the first prize of a painting competition referring to Septemvriana ’55 (Istanbul Pogrom, 1955). As part of the artistic duo Re-neighbors, he participated in the 1^st Larnaca Biennale (October 2018)—where he was among the finalists for the first prize—as well as in the Bienal Lefkoşa: Nicosia Biennial (November 2025), in occupied Nicosia. Works of his belong to private and public collections. He is also engaged in creative writing.

[1] Selected verses from the poem “Come back” by Constantino Kavafis.