Tου Κώστα Παππά
Η φονική έκρηξη στο εργοστάσιο μπισκότων «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, που στοίχισε τη ζωή σε πέντε εργαζόμενες γυναίκες και άφησε πίσω της τραγωδία και οργή, συνεχίζει να προκαλεί σοβαρά αναπάντητα ερωτήματα για τα αίτια της , αλλά και για την ευρύτερη κατάσταση στην οποία βρέθηκε η επιχείρηση λίγα μόλις λεπτά πριν από το μοιραίο συμβάν.
Οι έρευνες που διεξάγονται από τις αρμόδιες εισαγγελικές και διωκτικές αρχές επικεντρώνονται στην προπανιούχα διαρροή που θεωρείται η κύρια αιτία της έκρηξης. Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής τεχνικά πορίσματα, υπόγεια σωλήνωση που μετέφερε προπάνιο από τις δεξαμενές προς τους φούρνους είχε παρουσιάσει διάτρηση μήνες πριν, με αποτέλεσμα να διαφεύγει το αέριο και να συγκεντρώνεται στα υπόγεια του εργοστασίου. Εκεί, ένα απλό σπινθήρισμα από ηλεκτρολογικό εξοπλισμό ήταν αρκετό για να πυροδοτήσει την τραγική έκρηξη.
Στο επίκεντρο των ερευνών βρίσκεται πλέον ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου, ο τεχνικός ασφαλείας και ο υπεύθυνος νυχτερινής βάρδιας, οι οποίοι αρχικά συνελήφθησαν και κατηγορήθηκαν για ανθρωποκτονία από αμέλεια, πρόκληση έκρηξης και εμπρησμό από αμέλεια. Παρά τις κατηγορίες, οι τρεις άνδρες αφέθηκαν προσωρινά ελεύθεροι εν αναμονή της ολοκλήρωσης της δικογραφίας ένα γεγονός που προσθέτει νέα ερωτήματα για τον ρυθμό και τη σοβαρότητα με την οποία το δικαστικό σύστημα χειρίζεται την υπόθεση.
«Μύριζε αέριο…» λένε εργαζόμενοι
Καταθέσεις εργαζομένων που έχουν ήδη ληφθεί από τους ανακριτές αποκαλύπτουν ότι πολλοί στον χώρο είχαν αισθανθεί δυσάρεστη οσμή αερίου επανειλημμένα το προηγούμενο διάστημα και είχαν ενημερώσει τους υπευθύνους για το πρόβλημα. Ο ίδιος ο ιδιοκτήτης παραδέχτηκε ότι σε μια περίπτωση νόμισε πως η μυρωδιά προέρχονταν από το αποχετευτικό σύστημα μια εξήγηση που δεν ικανοποιεί κανέναν μπροστά στην τραγωδία που ακολούθησε.
Το γεγονός ότι η διαρροή φαίνεται να συνέβαινε για μήνες χωρίς να εντοπιστεί εγείρει σοβαρά ζητήματα για την τήρηση των πρωτοκόλλων ασφάλειας και την ύπαρξη κατάλληλων ανιχνευτών αερίου και άλλων μέτρων πυρασφάλειας. Ειδικοί που έχουν συμβάλει στην τεχνική διερεύνηση επισημαίνουν ότι, παρά την ύπαρξη κάποιων αισθητήρων, αυτοί δεν ήταν επαρκώς συνδεδεμένοι με συστήματα αυτόματης διακοπής παροχής, ενώ άλλες βασικές εγκαταστάσεις ασφαλείας είτε έλειπαν είτε δεν ήταν λειτουργικές.
Ανεξάρτητα από την τελική νομική κρίση, η υπόθεση της «Βιολάντα» φέρνει στο φως μια σειρά από κρίσιμα ερωτήματα για την ασφάλεια στους εργασιακούς χώρους, την τήρηση των κανονισμών και την ευθύνη των ιδιοκτητών και των διοικήσεων όταν πρόκειται για την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Για πολλές οικογένειες στα Τρίκαλα, τα ερωτήματα δεν είναι απλώς νομικά είναι ύστατες εκκλήσεις για δικαιοσύνη και λογοδοσία.
