Η εκεχειρία ΗΠΑ–Ιράν μπορεί να άνοιξε ένα «παράθυρο» ελπίδας, αλλά όχι τα Στενά του Ορμούζ. Η ναυτιλία παραμένει επιφυλακτική, η κίνηση δεξαμενόπλοιων υποτονική και οι ειδικοί προειδοποιούν: η επιστροφή στην κανονικότητα δεν είναι θέμα ημερών, αλλά εβδομάδων – αν όχι μηνών.
Παρά τις πολιτικές δηλώσεις για επαναλειτουργία, η πραγματικότητα στη θάλασσα είναι διαφορετική, επισημαίνει σε ρεπορτάζ του το CNBC. Η διέλευση πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη, με μόλις λίγες κινήσεις να καταγράφονται, πολύ κάτω από τα προπολεμικά επίπεδα.
Την ίδια ώρα, περισσότερα από 400 δεξαμενόπλοια φορτωμένα με πετρέλαιο, καθώς και δεκάδες ακόμη πλοία LNG και LPG, παραμένουν αγκυροβολημένα έξω από τον Περσικό Κόλπο, περιμένοντας σαφή σήματα ασφάλειας.
Ο φόβος υπερισχύει της εκεχειρίας
Η εύθραυστη εκεχειρία δεν έχει αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη. Οι πλοιοκτήτες αποφεύγουν να διασχίσουν το πέρασμα, καθώς οι όροι διέλευσης, τα τέλη, αλλά και το νομικό πλαίσιο παραμένουν ασαφή.
Ακόμη και όταν υπάρχουν «ασφαλείς διαδρομές», ο κίνδυνος επιθέσεων ή ναρκών είναι αρκετός για να κρατήσει τα πλοία εκτός.
Όπως σημειώνουν αναλυτές, δεν χρειάζεται καν να γίνει επίθεση. Η απλή πιθανότητα αρκεί για να «παγώσει» τη ναυσιπλοΐα.
Το μάθημα της Ερυθράς Θάλασσας
Η εμπειρία από την κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα λειτουργεί ως προειδοποίηση, επισημαίνουν αναλυτές στo CNBC. Παρά την εκεχειρία με τους Χούθι, η κίνηση δεν έχει επιστρέψει πλήρως μέχρι σήμερα.
Αυτό ενισχύει το βασικό σενάριο: ακόμη κι αν υπάρξει συμφωνία, η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης θα είναι αργή και σταδιακή.
Χωρίς εναλλακτικές διαδρομές
Σε αντίθεση με την Ερυθρά Θάλασσα, όπου τα πλοία μπορούν να παρακάμψουν την περιοχή μέσω του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας, στο Ορμούζ οι επιλογές είναι εξαιρετικά περιορισμένες.
Οι ροές μπορούν να ανακατευθυνθούν μόνο εν μέρει μέσω αγωγών, κάτι που αυξάνει την πίεση στην αγορά και περιορίζει τη δυνατότητα άμεσης εξομάλυνσης.
Τι σημαίνει για το πετρέλαιο
Παρότι οι τιμές έχουν υποχωρήσει από τα υψηλά της κρίσης, παραμένουν σαφώς πάνω από τα προπολεμικά επίπεδα. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι το πετρέλαιο θα συνεχίσει να διαπραγματεύεται με «premium κινδύνου» για αρκετό διάστημα.
Το βασικό πρόβλημα δεν είναι πλέον μόνο η πολιτική ένταση, αλλά οι φυσικές και λειτουργικές διαταραχές στην εφοδιαστική αλυσίδα.
Στο τέλος, η απόφαση δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά ανθρώπινη, σημειώνει το CNBC. Οι καπετάνιοι των πλοίων καλούνται να αποφασίσουν αν θα διασχίσουν μια περιοχή όπου ο κίνδυνος παραμένει υπαρκτός. Και, προς το παρόν, η απάντηση είναι ξεκάθαρη: κανένα bonus δεν αξίζει περισσότερο από την ασφάλεια.
