Του Γιάννη Κορωναίου
Η πλειοψηφία των πολιτών, κατά τον Κ. Μητσοτάκη, επιθυμεί «μια Ελλάδα της εθνικής αυτοπεποίθησης, όχι της εθνικής υστερίας». Ωστόσο, η συντριπτική πλειοψηφία επίσης έχει ταυτίσει τη διακυβέρνηση του με τη διαφθορά, κάτι που εννοείται ότι παραλείπεται από τις κυριακάτικες αναρτήσεις και τις δημόσιες παρεμβάσεις του πρωθυπουργού. Από τη συγκάλυψη στην τραγωδία των Τεμπών μέχρι τον σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και από τα «κλειστά μάτια» στο εργοστάσιο της Βιολάντα μέχρι την υπόθεση υπεξαίρεσης ευρωπαϊκών και κρατικών κονδυλίων στις υπηρεσίες του υπουργείου Εργασίας, η κυβέρνηση έλαμψε τόσο με τη συμμετοχή της όσο και με τις προσπάθειες διάχυσης των ευθυνών μέσω «διαχρονικότητας» και «χρόνιων παθογενειών», όπως στα Τέμπη, ή με τη συνταγή «φταίνε οι άλλοι», όπως ο ΣΥΡΙΖΑ που εφάρμοσε την τεχνική λύση στον ΟΠΕΚΕΠΕ και το ΠΑΣΟΚ, επειδή από εκεί προέρχεται ο… Παναγόπουλος.
Κάθε νέο στοιχείο, όμως, που βγαίνει στην επιφάνεια, συντείνει στο συμπέρασμα πως εδώ και εφτά χρόνια οικοδομείται ένα καθεστώς σήψης, ένα παρασύστημα ημετέρων που μοιράζει δουλειές και χρήμα ανεξέλεγκτα και άφοβα για τις συνέπειες.
Η δημοσκόπηση της ALCO το καταγράφει κατηγορηματικά: Πάνω από τους μισούς πολίτες συσχετίζει τη διαφθορά με τη ΝΔ, ενώ στην ηλικιακή ομάδα 25–44 το ποσοστό εκτινάσσεται στο 63%. Και πολλοί που ψήφιζουν ή ψήφιζαν Νέα Δημοκρατία (25%) έχει την ίδια άποψη. Είναι η συνέχεια των στοιχείων του Ευρωβαρόμετρου, που στην τελευταία έρευνα του είχε αποκαλύψει πως 9 στους δέκα Έλληνες πιστεύουν πως η διαφθορά είναι διάχυτη σε κάθε έκφανση της δημόσιας ζωής. Και πως να μην είναι έτσι, όταν στην τελευταία ετήσια Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου που υποβλήθηκε στη Βουλή στο τέλος του 2025 για το προηγούμενο έτος (2024) αλλά και με πρόβλεψη και για το 2025 βάσει των προσυμβατικών ελέγχων, καταγράφεται μια εικόνα πλήρους ασυδοσίας, με έργα υψηλού τιμήματος να κατευθύνονται εκεί που θέλουν οι αναθέτοντες με διάφορα κόλπα: Απευθείας αναθέσεις μέσω κατάτμησης των συμβάσεων, εξαντλητική χρήση του “κατεπείγοντος”, παρατάσεις και φωτογραφικοί διαγωνισμοί με τη συμμετοχή ενός ενδιαφερομένου, παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις με ανακοίνωση μόνο του αποτελέσματος και πολλά ακόμα.
Στην Έκθεση του Ελεγκτικού Συμβουλίου εξετάστηκαν περίπου 18.000 συμβάσεις συνολικής αξίας 4,8 δισ. ευρώ, με τι μεγαλύτερο ποσοστό απ’ αυτές να έχουν δοθεί απευθείας. Στο 43% των διαγωνισμών υπήρχε μόνο μια συμμετοχή, ενώ “αποκλειστικότητα” διαπιστώθηκε σε ποσοστό 61% όπου τα έργα αναθέτονταν είτε απευθείας είτε μέσω “διαπραγμάτευσης”.
Ένα γαλάζιο πάρτι
Το «πάγωμα» των λογαριασμών Παναγόπουλου και έξι ακόμα φυσικών προσώπων ανέδειξε την υπόθεση υπεξαίρεσης κονδυλίων που κατευθύνονταν σε προγράμματα επιμόρφωσης εργαζομένων και ανέργων. Στην κυβέρνηση βιάστηκαν να το «φορτώσουν» στο ΠΑΣΟΚ, επειδή ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ προέρχεται από τις τάξεις του. Πριν αλέκτορα φωνήσαι, ήρθε η παραίτηση Στρατινάκη, μια και ο επιχειρηματίας σύντροφος της Π. Γεωργίου φέρεται από τους ευνοημένους στο «μοίρασμα» του χρήματος. Και η δημοσιογραφική έρευνα έδειξε γρήγορα, πως η δραστηριότητα του δεν περιοριζόταν στα του υπ. Εργασίας και των υπηρεσιών του, κυρίως από τα προγράμματα της ΔΥΠΑ (πρώην ΟΑΕΔ), αλλά και στα υπουργεία Μεταφορών, Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Εσωτερικών, σε δήμους και σε άλλους οργανισμούς. Στις δυο εταιρείες του κατευθύνθηκαν 6,3 εκατ. ευρώ, από το 2019 εως το 2025, με 108 δημόσιες συμβάσεις εκ των οποίων οι 78 με απευθείας αναθέσεις!
Η Αρχή Καταπολέμησης του ξεπλύματος μαύρου χρήματος, όπως και η Δικαιοσύνη συνολικά, καταβάλουν προσπάθειες για να εντοπιστούν οι εστίες διαφθοράς. Όμως φαίνεται πως και ο όγκος είναι μεγάλος αλλά και οι «πιέσεις» πολλαπλές. Και δεν είναι τυχαίο πως μεγάλο μέρος από τις δύσοσμες υποθέσεις ήρθαν στο φως από την Ευρωπαϊκής Εισαγγελία.
