Ανδρέας Βορύλλάς βουλευτής Β2 δυτικού τομέα Αθηνών με τη ΝΙΚΗ
Ο πρωτογενής τομέας της χώρας μας δεν βρίσκεται απλώς σε σοβαρή κρίση. Βρίσκεται σε αδιέξοδο.
Οι κυβερνήσεις επέλεξαν να χρησιμοποιούν τις επιδοτήσεις ως εργαλείο κοινωνικής ειρήνης και πελατειακής πολιτικής, αντί ως μοχλό εκσυγχρονισμού.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, καταθέτουμε συγκεκριμένες και ρεαλιστικές προτάσεις.
Πρώτον, τη δημιουργία σύγχρονων Τοπικών Γεωργικών και Κτηνοτροφικών Ανωνύμων Εταιρειών, που θα αντικαταστήσουν τους αποτυχημένους συνεταιρισμούς. Σχήματα σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, με πλειοψηφική συμμετοχή των ίδιων των αγροτών, επαγγελματική διοίκηση, αυστηρή εταιρική διακυβέρνηση, τυποποίηση, μεταποίηση και εξαγωγικό προσανατολισμό.
Δεύτερον, προτείνουμε τη δημιουργία Ειδικού Χάρτη βέλτιστων Αγροτικών Καλλιεργειών για όλη τη χώρα, σε επίπεδο Δήμου και Κοινότητας.
Τρίτον, βιώσιμη ρύθμιση στα κόκκινα δάνεια του πρωτογενούς τομέα. Χιλιάδες αγρότες και κτηνοτρόφοι κινδυνεύουν να χάσουν τη γη και τον εξοπλισμό τους, όχι επειδή απέτυχαν να παράγουν, αλλά επειδή εγκλωβίστηκαν σε ένα τραπεζικό σύστημα χωρίς ειδικό πλαίσιο προστασίας της αγροτικής γης. Απαιτείται άμεσα ένα δίκαιο και ξεκάθαρο πλαίσιο ρύθμισης των κόκκινων αγροτικών δανείων, ώστε η γη να παραμείνει στην παραγωγή και να μη μεταβιβάζεται σε funds που δεν έχουν καμία σχέση με την ύπαιθρο και τη διατροφική ασφάλεια της χώρας.
Τέταρτον, την επανίδρυση της Αγροτικής Τράπεζας ως τράπεζας ειδικού σκοπού. Όχι για να αναβιώσουν τα λάθη του παρελθόντος, αλλά για να χρηματοδοτεί με αυστηρά κριτήρια τα βιώσιμα παραγωγικά σχήματα, που επενδύουν στις νέες τεχνολογίες, παράγουν υψηλή προστιθέμενη αξία και απευθύνονται στις διεθνείς αγορές.
Πέμπτον, την επανίδρυση του ΕΛΓΑ με σύγχρονο μικτό σύστημα, με τη συμμετοχή και της ιδιωτικής ασφάλισης, όπως συμβαίνει στην Ισπανία, ώστε να υπάρχει πραγματική κάλυψη κινδύνων και ταχύτητα στις αποζημιώσεις.
Έκτον, την καθιέρωση ενός Εθνικού Προγράμματος εκπαίδευσης και κατάρτισης των αγροτών και των κτηνοτρόφων.
Έβδομο, ιδιαίτερη στήριξη πρέπει να δοθεί στους νέους αγρότες και κτηνοτρόφους, με πρόσβαση στην καλλιεργήσιμη γη, στη χρηματοδότηση και στη γνώση.
Όγδοο, άμεση αντιμετώπιση των ζωονόσων και ειδικά της ευλογιάς των προβάτων, με ουσιαστική στήριξη και γρήγορες αποζημιώσεις ώστε οι πληγέντες κτηνοτρόφοι να αντικαταστήσουν γρήγορα τα κοπάδια τους.
Τέλος, οφείλουμε να μιλήσουμε καθαρά και για τη συμφωνία ΕΕ – Mercosur. Η εισαγωγή προϊόντων που παράγονται με χαμηλότερα εργασιακά, περιβαλλοντικά και ποιοτικά πρότυπα, είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει άνισο ανταγωνισμό σε βάρος του πρωτογενούς τομέα της ΕΕ και συνολικά της ευρωπαϊκής υπαίθρου.
Η χώρα χρειάζεται ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο στον πρωτογενή τομέα. Με επιδοτήσεις και ενισχύσεις συνδεδεμένες με πραγματική παραγωγικότητα, με εξαγωγικό προσανατολισμό, με αυστηρούς ελέγχους, με σοβαρές επενδύσεις, με διαφάνεια και ευθύνη.
