Από τις Εκδόσεις Αρχέτυπο κυκλοφόρησε πρόσφατα η Νταμμαπάντα, η πιο δημοφιλής βουδιστική πηγή στον κόσμο. Πρόκειται για ένα έργο το οποίο συνιστά θεμελιακό σημείο αναφοράς τόσο για Βουδιστές όσο και όσους αναζητούν την αλήθεια από τη σκοπιά άλλων παραδόσεων.
Η Νταμμαπάντα είναι το απόσταγμα διδασκαλιών από την πρώιμη περίοδο του Βουδισμού στην Ινδία και εμπεριέχει τις φιλοσοφικές και πρακτικές αρχές της βουδιστικής παράδοσης. Μέσα από σύντομους, ποιητικούς στίχους, σκιαγραφούνται οι δυο κύριοι στόχοι για μια ολοκληρωμένη, ολιστική πνευματική ζωή: ο πρώτος συνδέεται με την επίτευξη της ευτυχίας στην καθημερινό τητα· ο δεύτερος με την απόκτηση της εσωτερικής ελευθερίας και της απόλυτης γαλήνης.
Ορισμένα από τα κεντρικά θέματα του εν λόγω έργου εκφράζονται μέσα από δίπολα αντιθέτων, όπως λύπη και χαρά, ενάρετη δράση και κακή συμπεριφορά, ειλικρίνεια και δολιότητα κ.ά. Η Νταμμαπάντα καταδεικνύει με ενάργεια τη διαφορά ανάμεσα σε ό,τι οδηγεί στην ελευθερία και στη φώτιση και σε ό,τι τις παρακωλύει. Αποτελεί λοιπόν έναν οδηγό αυτογνωσίας, ο οποίος παραμένει επίκαιρος.
Ο Σιντάρτα Γκαουτάμα, ο μετέπειτα Βούδας Σακυαμούνι («Λέων των Σακύα») έζησε στην Ινδία από το 563 μέχρι το 483 π.Χ. Γεννήθηκε στο Καπιλαβάστου (σημερινό Νεπάλ) και ήταν γιος του βασιλιά Σουντοντάνα, της φυλής των Σακύα, και ονομάστηκε Σιντάρτα («Αυτός που πετυχαίνει τον στόχο του»). Από τη γέννησή του, οι σοφοί προφήτευσαν πως θα γινόταν είτε μέγας βασιλιάς είτε μέγας άγιος. Ο πατέρας του, θέλοντας να αποτρέψει το δεύτερο ενδεχόμενο, τον έκλεισε σε έναν κόσμο χωρίς πόνο και φθορά, μέσα στην αίγλη του παλατιού. Η ανατροφή του ήταν πλούσια σε γνώσεις και τέχνες· η ζωή του φαινομενικά τέλεια.
Ωστόσο, στα 29 του χρόνια, βγαίνοντας μια μέρα για πρώτη φορά έξω από το παλάτι, αντίκρυσε έναν γέρο, έναν άρρωστο, έναν νεκρό κι έναν ασκητή. Αυτές οι τέσσερις εικόνες επρόκειτο να αλλάξουν την κοσμοθεωρία του. Έπεσε σε βαθιά μελαγχολία και αποφασισμένος να βοηθήσει όλα τα όντα να απελευθερωθούν από τη δυστυχία, αποφάσισε να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και να γίνει αναχωρητής. Έφυγε οριστικά από τα ανάκτορα και για να αναζητήσει την Αλήθεια. Έγινε περιπλανώμενος ασκητής και, μέσα από σκληρές δοκιμασίες, ανακάλυψε τη Μέση Οδό – την οδό της ισορροπίας ανάμεσα στην απόλαυση και την άρνηση. Σε ηλικία 35 ετών έφτασε στη Φώτιση.
Τα επόμενα 45 χρόνια περιπλανήθηκε στην Ινδία διδάσκοντας και ιδρύοντας μοναστικές κοινότητες. Το μήνυμά του έφτασε σε πολλούς ανθρώπους και χιλιάδες τον ακολούθησαν για να γίνουν μέλη της κοινότητας των ασκητών του. Απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών έχοντας διαδώσει τη διδασκαλία του σε ολόκληρη την Ινδία, αφήνοντας πίσω του ένα φως που δεν έσβησε ποτέ.
