Η πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία σήμανε τεράστιες αλλαγές για τη σουηδική άμυνα. Η πιο σημαντική και καθοριστική αλλαγή είναι η ένταξη στο ΝΑΤΟ: με αυτήν, η Σουηδία τερμάτισε πάνω από 200 χρόνια πολιτικής στρατιωτικής ουδετερότητας.
Αλλά η εισβολή έχει γίνει αισθητή και στην καθημερινή εργασία, λέει ο Μπερντ Άντερσον, διοικητής της Τρίτης Ναυτικής Ομάδας Μάχης στην Karlskrona. “Ήταν μια πολύ μεγάλη αλλαγή όταν αυτή η εγγύτητα έγινε τόσο απτή, να έχουμε ένα εμπόλεμο έθνος ως γείτονά μας στη Βαλτική Θάλασσα. Είχε μεγάλο αντίκτυπο σε εμάς με ακόμη μεγαλύτερη παρουσία στη θάλασσα, οπότε ο αντίκτυπος ήταν μεγάλος.
Από το 2017, ο αμυντικός προϋπολογισμός αυξήθηκε σταθερά, από 47 δισεκατομμύρια SEK στο φετινό κονδύλι των 175 δισεκατομμυρίων SEK. Όπως είναι αναμενόμενο, η αύξηση είναι μεγαλύτερη μετά την εισβολή. Όμως, παρά την υπερτριπλασιασμό του αμυντικού προϋπολογισμού, το σουηδικό αμυντικό σύστημα δεν είναι απαλλαγμένο από τις προκλήσεις του.
Ο Τζέικομπ Γουέστμπεργκ, αναπληρωτής καθηγητής Πολεμικών Σπουδών στο Σουηδικό Πανεπιστήμιο Άμυνας, πιστεύει ότι υπήρξε υπερβολική αυτοπεποίθηση για το πόσο γρήγορα θα είναι δυνατή η ανάπτυξη μετά από χρόνια αποταμίευσης, και το συγκρίνει με την κατάσταση της Σουηδίας μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. “Όταν εξετάζω τη συζήτηση για την άμυνα τη δεκαετία του 1920, παρατηρώ ότι τα επιχειρήματα ήταν τα ίδια με αυτά που ήταν στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 στη Σουηδία.
