Στο βαθυστόχαστο δοκίμιο του «Το Γεωπολιτισμικό Ανάπτυγμα των Ελλήνων», ο Πρέσβης ε.τ. Γεώργιος Διον. Πουκαμισάς επιχειρεί να συνδέσει το πολιτιστικό αποτύπωμα του Ελληνισμού στο ρου της ιστορίας, το οποίο, αποτελεί ισχυρή μορφή ήπιας ισχύος, με τον τρόπο με τον οποίο αυτή η ισχύς μπορεί να προβληθεί και να διεκδικηθεί στο σύγχρονο κόσμο. Όπως το προσδιορίζει ο ίδιος ο συγγραφέας: «Το Δοκίμιο επιχειρεί να καταστρώσει σε συνεκτικό σύνολο, να κωδικοποοιήσει τα του γεωπολιτισμικού βάθους των Ελλήνων ευρύτερα, αλλά και του ελληνικού κράτους, με την προσδοκία ότι θα είναι χρήσιμο εργαλείο άσκησης κρατικής πολιτικής, οψέποτε υπάρξει πνεύμα πέραν των τρεχόντων. Σε εποχές μεγάλων αλλοιώσεων στην ιστορία της Γης, πανδημίας, υπερθερμάνσεως του πλανήτη, μεταβολής ενεργειακού υποδείγματος, ανάδυσης και εμπέδωσης ενός ισχυρού κόσμου ανταγωνιστικού της Δύσεως πέριξ της Κίνας, φαινομένων παρακμής και εσωτερικών ανταγωνισμών (ΗΠΑ vs ΕΕ) στη Δύση, η Ελλάδα ή θα γίνει ασήμαντο τουρκο-αμερικανικό condominium ή θα πρέπει να αναζητήσει ακόμη και μέσα από την στέρηση, τις κινητήριες δυνάμεις που θα την φέρουν πάλι στην πρωτοπορεία της επιστήμης, των τεχνών, της τεχνολογίας, εν ενί λόγω του πνεύματος». Δύσκολο βεβαίως το εγχείρημα, δίχως εύκολες και προφανείς λύσεις, αλλά, σε κάθε περίπτωση, το πόνημα του Γεωργίου Διον. Πουκαμισά συνιστά μία αξιόλογη προβολή μιάς συγκροτημένης οπτικής των πραγμάτων-χρήσιμης στον κοινό προβληματισμό.
Προηγούμενο άρθρο
Επόμενο άρθρο
