Παρουσίαση του βιβλίου «Τα... Αν της Ανάπτυξης» του Γ. Μυλόπουλου
  Τετάρτη, 11 Μάι 2016      16:07      0

Παρουσίαση του βιβλίου «Τα... Αν της Ανάπτυξης» του Γ. Μυλόπουλου

Η επένδυση για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων χρυσού στη Χαλκιδική βρέθηκε σήμερα στο επίκεντρο της συζήτησης, κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του βιβλίου «Τα… Αν της Ανάπτυξης» του καθηγητή και προέδρου της Αττικό Μετρό, Γιάννη Μυλόπουλου...

Το βιβλίο, που κυκλοφορεί από τον Εκδοτικό Οργανισμό Λιβάνη, παρουσίασαν ο υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Χρήστος Σπίρτζης, ο επισκέπτης καθηγητής Επικοινωνίας στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου, Θεόδωρος Ρουσόπουλος και ο αναπληρωτής πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ναπολέων Μαραβέγιας, στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ, παρουσία των υπουργών Εργασίας, Γ. Κατρούγκαλου, Εσωτερικών , Π. Κουρουμπλή, του πρώην προέδρου της ΔΗΜΑΡ, Φ. Κουβέλη κ.α.

Για στροφή της κυβέρνησης, που ανακοίνωσε ότι ξεκινά την υποστήριξη της επένδυσης, απογοητεύοντας ίσως τον συγγραφέα, έκανε λόγο ο κ. Ρουσόπουλος, ενώ σε άλλο σημείο της ομιλίας του ανέφερε ότι συχνά οι προεκλογικές υποσχέσεις διαψεύδονται και οι κόκκινες γραμμές παραβιάζονται όταν το κόμμα της αντιπολίτευσης γίνεται κυβέρνηση.

«Η Ελλάδα, επειδή είναι και θέλει να παραμείνει ευρωπαϊκή χώρα, δεν μπορεί να εφαρμόζει κατ' επιλογή τη χωροταξική, πολεοδομική νομοθεσία και τις ρυθμίσεις για την προστασία του περιβάλλοντος», σημείωσε ο κ. Σπίρτζης. «Όταν εναρμονίστηκαν οι άδειες με τη νομοθεσία δεν υπήρχε δογματισμός να μην προχωρήσουν οι επενδύσεις. Άρα "ναι" στην αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου, αλλά πρέπει να δούμε και τις επιπτώσεις που δεν μπορεί να είναι σε βάρος του περιβάλλοντος και της αειφορίας».

Το ερώτημα εάν αυτό που γίνεται σήμερα διασφαλίζει τους όρους ισόρροπης ανάπτυξης ή υπονομεύει τις υπόλοιπες οικονομικές δραστηριότητες, όπως η αγροτική ανάπτυξη, ο τουρισμός και ο πολιτισμός έθεσε ο συγγραφέας. «Θα έλεγα "ναι" στην επένδυση, με προϋπόθεση να υπολογίσουμε τη φέρουσα ικανότητα της περιοχής και η εκμετάλλευση να γίνει μέσα στις δυνατότητες αντοχής του συστήματος", τόνισε.

Στην ομιλία του, κατά την παρουσίαση του βιβλίου, ο κ. Σπίρτζης, άσκησε, μεταξύ άλλων, κριτική στην αποκρατικοποίηση του ΟΤΕ, λέγοντας ότι μπορεί να είναι όλοι ευτυχείς, αλλά τα δίκτυα και ο τηλεπικοινωνιακός δορυφόρος δεν ανήκουν στη χώρα, ενώ ο ΟΤΕ δεν αγοράζει από την Ελλάδα «ούτε χαρτί για το φωτοτυπικό». Επίσης, άσκησε κριτική στις πολιτικές μείωσης του εργατικού κόστους που εφαρμόστηκαν τα τελευταία χρόνια, τονίζοντας ότι για να γίνουμε πραγματικά ανταγωνιστικοί θα πρέπει να πέσει το κόστος του κοινωνικού κράτους, της προστασίας του περιβάλλοντος, της δικαιοσύνης και τέλος της δημοκρατίας, «αλλά τότε δεν θα είμαστε ούτε Ελλάδα, ούτε Ευρώπη, ούτε η Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη αλλά κάτι άλλο, μαύρο και ολοκληρωτικό». Υπογράμμισε, δε, ότι τα τα προηγούμενα χρόνια δεν έγινε καμία προσπάθεια αναδιάρθρωσης της πρωτογενούς παραγωγής, με αποτέλεσμα την αύξηση των εισαγωγών. Πρωτογενής παραγωγή, ενέργεια και φάρμακα έπρεπε να υπάρχουν για να κάνουμε και ρήξη αν χρειαστεί, όπως είπε. Εξάλλου, σημείωσε την ανάγκη να επανέλθουν κίνητρα για αποκέντρωση, ώστε ο παραγωγικός πληθυσμός να επιστρέψει στην περιφέρεια.

Ο κ. Ρουσόπουλος, ως φιλελεύθερος, όπως είπε, δεν ταυτίζει τον φιλελευθερισμό με τον νεοφιλελευθερισμό. Επεσήμανε ότι τα τελευταία χρόνια επήλθε καταστροφή του συνεκτικού κρίκου των ευρωπαϊκών λαών, καθώς η κρίση και η αδυναμία των πολιτικών ηγετών να χαράξουν δρόμους, όπως ο Ντε Γκωλ και ο Αντενάουερ, κατέστρεψαν τη συναδέλφωση και τη συμφιλίωση των λαών. «Οι πολιτικές ηγεσίες ακολούθησαν τον δρόμο του λαϊκισμού και της ισοπέδωσης, όπου συχνά οδηγούν τα πλειοψηφικά ρεύματα», σημείωσε ο κ. Ρουσόπουλος, ενώ αναφέρθηκε και στην υπόθεση του «βασικού μετόχου» λέγοντας ότι μαζί με τον σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, έζησε «πώς έρχεται η αγαπητή μας Ευρωπαϊκή Ένωση να επιβάλει πολιτικές».

Ο κ. Μαραβέγιας έθεσε το ερώτημα εάν ασκήθηκε νεοφιλελεύθερη πολιτική στην Ελλάδα (με εξαίρεση τα τελευταία χρόνια), όταν ακόμη και σήμερα το κράτος είναι πανταχού παρόν καθώς και για ποιο λόγο η νεοφιλελεύθερη πολιτική κυριάρχησε διεθνώς. «Μήπως δεν είχε αντίπαλο ή δεν μπορέσαμε διεθνώς να αρθρώσουμε κάτι πραγματικά διαφορετικό;» διερωτήθη.

«Διολισθήσαμε σε εισαγωγές, δανεισμό και επιδοτήσεις αντί για την παραγωγή», τόνισε, από την πλευρά του, ο συγγραφέας. «Εισάγουμε το 85% των κτηνοτροφικών προϊόντων, εισάγουμε κρασί από τη Χιλή και την Αργεντινή, ψάρια από την Αφρική και την Τουρκία. Είναι μονόδρομος να στηριχθούμε στα ανταγωνιστικά μας πλεονεκτήματα» πρόσθεσε.

ΣΧΟΛΙΑ