Μάστιγες...
  Δευτέρα, 27 Ιούν 2016      18:00      0

Μάστιγες...

Αν παρατηρήσει κανείς τις εξαγγελίες όλων των πολιτικών και των αξιωματούχων ανά τον κόσμο, πιθανόν να διαπιστώσει ότι οι προτάσεις που διατυπώνονται αφορούν κυρίως στην καταπολέμηση της φτώχειας και της ανεργίας που πλήττουν τις κοινωνίες...

Η Ελλάδα αποτελεί, λόγω της οικονομικής κρίσης από την οποία μαστίζεται τα τελευταία οχτώ χρόνια, ένα από τα τραγικότερα παραδείγματα χωρών του λεγόμενου «δυτικού κόσμου». Η φτωχοποίηση πολλαπλασιάζεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, ενώ η «μπίλια» της ανεργίας έχει κάτσει στο 26% με 27%.

Τα ευχολόγια και οι ειλικρινείς προσπάθειες από τους εκάστοτε κυβερνώντες δεν έχουν καταφέρει να δώσουν λύση σε αυτό το μεγάλο πρόβλημα της κρίσης του καπιταλιστικού μοντέλου ανάπτυξης. Ένας λόγος παραπάνω όταν οι προτεινόμενες συνταγές εδράζονται πάνω σε νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας, οι οποίες ως τραγική ειρωνεία σχεδιάζονται για να... μειώσουν την ανεργία. Το επιχείρημα τόσο σαφές αλλά και τόσο σαθρό. «Δουλειές θα φέρουν οι επενδύσεις, οι ιδιωτικοποιήσεις, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων», η «ευελφάλεια» που θα έλεγε και μια κατά συνθήκη «εκσυγχρονίστρια» πρώην υπουργός.

Τα αποτελέσματα όμως –και όχι μόνο στη χώρα μας– είναι τα ακριβώς αντίθετα. Ενώ θα περίμενε κανείς ότι οι μειώσεις μισθών και οι ελαστικές συμβάσεις εργασίας θα δημιουργούσαν μεγαλύτερη εργατική κινητικότητα, η ανεργία αυξάνεται ή παραμένει σταθερή σε υψηλά επίπεδα. Και τότε αρχίζουν τα περίπλοκα και ανέξοδα «κατηγορώ» περί μη εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων, των διαρθρωτικών αλλαγών κ.ο.κ. Και το μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι γιατί αυτό συμβαίνει και σε άλλες χώρες –ίσως, βέβαια, όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό– που υλοποιούν τα «προαπαιτούμενα».

Το δικαίωμα στην εργασία αποτελεί κοινωνική κατάκτηση και ατομική ελευθερία. Η προσωπική ευημερία μέσα από τον μόχθο, έστω κι αν, δυστυχώς, την υπεραξία του εργατικού προϊόντος την εκμεταλλεύεται το κεφάλαιο, αποτελεί μια αδιαπραγμάτευτη συνθήκη καλής λειτουργίας οποιασδήποτε αναπτυγμένης κοινωνίας. Οι νέοι άνθρωποι με τη δίψα της δημιουργίας και οι μεγαλύτεροι με την εμπειρία της πορείας τους θέλουν και πρέπει να παραμείνουν ενεργοί. Αν δει κανείς τα στατιστικά στοιχεία των νέων ανθρώπων που εγκαταλείπουν τη χώρα για να βρουν δουλειά στο εξωτερικό, καθώς και τους ανέργους άνω των πενήντα που έχουν να θρέψουν οικογένεια θα απογοητευτεί. Τα ποσοστά των συμπολιτών μας που βρίσκονται σε κατάθλιψη λόγω της απώλειας της δουλειάς τους ή του φόβου μην βρεθούν άνεργοι είναι πολύ υψηλά, για να μην πούμε τα υψηλότερα.

Αποτελεί επομένως επιτακτική ανάγκη να βρεθούν άμεσα λύσεις που θα απαλύνουν αρχικά το πρόβλημα και στη συνέχεια θα δημιουργήσουν τις συνθήκες για πιο μακροπρόθεσμη αντιμετώπισή του. Οι παραγωγικές δυνάμεις του τόπου «σβήνουν» στις ουρές του ΟΑΕΔ και στις φθηνές καφετέριες, περιμένοντας μιαν ευκαιρία...

Στρυμών

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα", στο τεύχος 346

ΣΧΟΛΙΑ