Κάθαρση…
  Δευτέρα, 18 Ιούλ 2016      21:28      0

Κάθαρση…

Ο αριστοτελικός ορισμός για το δραματικό είδος ποιητικού λόγου που ονομάζουμε τραγωδία προϋποθέτει μέσα από τη διέγερση των συναισθημάτων της συμπόνιας και του φόβου του θεατή την τελική κάθαρση για πράξεις και παθήματα των θεών και των ανθρώπων...

Ο όρος τραγωδία όμως συνηθίζεται όχι μόνον στην καλλιτεχνία αλλά και στην πραγματική ζωή για να περιγράψουμε πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές εξαιρετικά δυσάρεστες καταστάσεις.

Σε μια χώρα που τα τελευταία χρόνια, λόγω της κρίσης, έχει περάσει δια πυρός και σιδήρου και έχει βιώσει αυτό που οι ξένοι φίλοι μας και άσπονδοι εχθροί μας ονομάζουν «ελληνική τραγωδία», το προσδοκώμενο είναι να επέλθει αυτή η πολυπόθητη κάθαρση για να προχωρήσει μπροστά. Η κάθαρση δεν σημαίνει γκρέμισμα, αλλά ενίσχυση και στήριξη των θεσμών με ταυτόχρονη αποβολή αυτών που μολύνουν το σύνολο της πραγματικότητας.

Σε όλα τα επίπεδα, πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό, αυτή η ανάγκη και η επιθυμία παραμένουν ζωντανές. Δεν έχουμε καταφέρει ακόμη να απομονώσουμε και να στείλουμε σπίτι τους όλους αυτούς που έπαιξαν στην πλάτη ενός ολόκληρου λαού υπονομεύοντας για δεκαετίες το μέλλον του. Η μάχη με τη διαπλοκή και τη διαφθορά και ο σεβασμός στους θεσμούς και τα κεκτημένα κοινωνικά δικαιώματα είναι ο μόνος τρόπος για να αλλάξει σελίδα αυτός ο τόπος. Χωρίς ανέξοδους αφορισμούς αλλά και με τη βούληση να φτάσει το μαχαίρι στο κόκαλο.

Σκάνδαλα που ταλάνισαν και υποθήκευσαν το αύριο των παιδιών μας οφείλουμε να τα διαλευκάνουμε. Όχι για λόγους εκδίκησης, αλλά για να αποκαλυφθούν οι αδυναμίες στην οργάνωση και λειτουργία της πολιτείας, είτε αφορά στην εκτελεστική εξουσία, είτε στη νομοθετική, είτε στη δικαστική, με απαρέγκλιτη προϋπόθεση τον σεβασμό στη διάκριση των εξουσιών.

Μάχη χωρίς απώλειες, δυστυχώς, δεν υπάρχει. Ωστόσο, αξίζει τον κόπο να δοθεί μέσα στο δημοκρατικό πλαίσιο, όπως το ορίζει η συνταγματική τάξη. Η σύγκρουση που σοβεί αυτό το διάστημα στη Δικαιοσύνη πιθανόν να μας φοβίζει, αλλά αν είναι για το καλό της ας φτάσει μέχρι τέλος και ας μάθουμε όλη την αλήθεια, γιατί αφορά σε εμάς τους ίδιους. Η ιστορία μας διδάσκει. Πενήντα ένα χρόνια μετά τα Ιουλιανά του ’65 αξίζει να αναλογιστούμε τα παθήματα από κάθε λογής αυθαιρεσία, παρέκκλιση ή αποστασία από τη δημοκρατική νομιμότητα. Ο πόλεμος με το παλιό και το κατεστημένο είναι διαρκής. Και η κάθαρση αποτελεί διαχρονικά το αποτελεσματικότερο όπλο…

 

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα", στο τεύχος 349.

ΣΧΟΛΙΑ